จากประสบการณ์การปฏิบัติธรรมที่วัดป่าศรีมงคลรัตนาราม การแยกจิตกับขันธ์อย่างถาวรนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะจิตกับขันธ์มีความสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้ง จึงมักเกิดความสับสนว่าจิตตัวไหนเกิดดับและขันธ์ตัวไหนที่คอยปรากฏอยู่บ่อยครั้ง สิ่งสำคัญคือการเข้าใจลักษณะของขันธ์ทั้งห้านั่นคือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ ซึ่งจิตจะคอยเข้าไปเกี่ยวข้องกับขันธ์เหล่านี้ หากเรายังไม่สามารถทำให้เกิดการตัดขาดอย่างสมบูรณ์ การไปกลับของจิตกับขันธ์ก็จะเกิดขึ้นอยู่เสมอ วิธีหนึ่งที่ช่วยลดการเกาะเกี่ยวนี้ คือการฝึกสติและสมาธิอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะการปฏิบัติสมาธิภาวนาให้เข้าถึงภาวะนิพพาน ซึ่งถือเป็นสถานะที่จิตไม่เกิดดับกับขันธ์อีกต่อไป การมีครูบาอาจารย์ที่ชำนาญและบรรยากาศปฏิบัติธรรมที่สงบ เช่น วัดป่าศรีมงคลรัตนาราม จะช่วยให้ผู้ปฏิบัติได้รับความรู้และคำแนะนำที่เหมาะสม นอกจากนี้ การตั้งคำถามกับตนเองเช่น "วิธีไหนที่จะทำให้จิตขาดจากขันธ์อย่างถาวร" เป็นการกระตุ้นให้เกิดการค้นหาคำตอบและลงมือปฏิบัติอย่างจริงจัง การเรียนรู้จากประสบการณ์จริงและการแลกเปลี่ยนในชุมชนธรรมะ จะช่วยเพิ่มความเข้าใจและแนวทางที่ชัดเจนมากขึ้น ท้ายที่สุด การปฏิบัติธรรมเพื่อแยกจิตกับขันธ์อย่างถาวรต้องอาศัยความอดทน ความตั้งใจ และการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้จิตได้สัมผัสกับความว่างและนิพพานอย่างแท้จริง