Share the trick (not) secret to writing a novel plot, how to bang!
📌, plot writing is about writing an overview of the story, from start to finish, where plot writing allows us to control the story, not go out to sea, or the main point we want to tell.
.
Today, Tanya and Nong Soft have a few simple plot-writing techniques to tell their friends and writers ~ In case anyone feels a ton, don't know how to start writing, try this method and start writing fun novels. 🥰
.
If anyone has a good technique to share and share,
Comment now! 👇
.
# Rookie learning to write fiction # Fiction writer # A novice writer # Grains # Read the best in
ถ้าใคร “คิดพล็อตนิยายไม่ออก” เราเคยเป็นเหมือนกันค่ะ นั่งจ้องหน้าจอแล้วไม่รู้จะเริ่มยังไง สุดท้ายลองเปลี่ยนวิธีคิดจาก “ต้องมีไอเดียใหญ่” มาเป็น “ตอบคำถามเล็ก ๆ ให้ครบ” พล็อตจะค่อย ๆ โผล่มาเอง 1) เริ่มจาก “ตัวละครต้องการอะไร” แล้วต่อด้วย “ทำที่…เขียนยังไง” บางทีเราตันเพราะยังไม่รู้ว่าเรื่องจะพาไปไหน ให้เขียนประโยคเดียวก่อนว่า ตัวเอกต้องการอะไร (เช่น อยากได้ทุนเรียน, อยากแก้แค้น, อยากรักษาคนรัก) แล้วเติม “ทำที่/ทำสิ่งนั้นได้ยังไง” เป็นขั้นบันได 3-5 ขั้น เช่น ต้องสมัครงาน → ต้องผ่านทดลองงาน → ต้องปิดดีลใหญ่ ขั้นบันไดนี่แหละคือโครงพล็อตแบบง่าย ๆ 2) ใส่ “มีความลับที่อยู่ในใจ” ให้เป็นอุปสรรคหลัก ความลับหรือปมในใจช่วยให้เรื่องมีแรงดึงมากขึ้น ลองเลือก 1 ความลับที่ถ้าแตกแล้วชีวิตพัง เช่น ตัวเอกเคยโกหกบางอย่าง, ปกปิดชาติกำเนิด, เคยทำผิดแล้ว “เคลียร์” ไม่จบ แล้วถามต่อว่า ความลับนี้ขัดขวางเป้าหมายยังไง? (ทำให้ไม่กล้าใกล้ชิดคนรัก / ถูกแบล็กเมล์ / ตัดสินใจพลาด) 3) “เซอร์ไพรส์ เขียนยังไง” ให้ไม่หลอกคนอ่าน ทริคที่เราชอบคือทำเซอร์ไพรส์แบบ “หันมามองย้อนแล้วสมเหตุสมผล” วิธีทำคือวาง “เบาะแส” ไว้ล่วงหน้า 2-3 จุดเล็ก ๆ เช่น ประโยคหลุดปาก, ของชิ้นหนึ่งที่เห็นผ่าน ๆ, พฤติกรรมแปลก ๆ แล้วค่อยเฉลยทีหลัง เซอร์ไพรส์ที่ดีไม่ใช่พลิกแบบมั่ว แต่เป็นการเฉลยสิ่งที่เราซ่อนไว้อย่างแฟร์ ๆ 4) เคลียร์พล็อตหลักก่อนพล็อตรอง (กันพล็อตรองแย่งซีน) เวลาเริ่มแตกเส้นเรื่องย่อย ให้ถามตัวเองว่า “ฉากนี้ช่วยพล็อตหลักยังไง” ถ้าตอบไม่ได้ให้พักไว้ก่อน เรามักเขียนพล็อตหลักให้ถึงตอนจบแบบสั้น ๆ ก่อน 1 หน้า แล้วค่อยเติมพล็อตรองทีหลัง จะช่วยคุมทิศทางไม่ออกทะเล 5) คิดตอนจบไว้ก่อน เพื่อไม่หลงทาง ไม่ต้องรู้รายละเอียดทุกฉากก็ได้ แค่รู้ “ตอนจบอารมณ์แบบไหน” เช่น สุข, เศร้า, bittersweet และตัวละครเติบโตเรื่องอะไร แล้วค่อยย้อนกลับมาวางจุดเปลี่ยน (midpoint/ไคลแมกซ์) ให้พาไปสู่ตอนจบนั้น ถ้าลองทำครบ 5 ข้อนี้แล้ว ยังตันอยู่ ให้เริ่มเขียน “สรุปพล็อต 10 บรรทัด” แบบไม่ต้องสวยงามก่อนค่ะ พล็อตที่ปังคือพล็อตที่เขียนต่อได้จริง—เดี๋ยวค่อยกลับมาเกลาให้แน่นอีกที
