許可する

ในชีวิตประจำวัน เรามักถูกสังคมหรือแม้แต่ตัวเราเองกดดันให้ต้องเข้มแข็ง ไม่แสดงอาการอ่อนแอหรือความรู้สึกที่แท้จริงออกมา แต่จากประสบการณ์ส่วนตัว การยอมรับและให้อนุญาตตัวเองอ่อนแอเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะมันช่วยให้เรารู้จักตัวเองมากขึ้น และสามารถก้าวผ่านความยากลำบากได้อย่างมีสติ การร้องไห้หรือการปลดปล่อยอารมณ์ผ่านการเขียนบันทึกบนกระดาษเป็นวิธีที่ดีมาก เพราะกระดาษไม่ตัดสินสิ่งที่เราเขียนออกมา เราสามารถปล่อยทุกความรู้สึกไม่ว่าจะเป็นความเศร้า ความท้อแท้ หรือความสิ้นหวังออกมาได้อย่างอิสระ ซึ่งช่วยลดความเครียดและฟื้นฟูจิตใจได้ดี นอกจากนี้ การยอมรับว่าชีวิตมีทั้งสุขและทุกข์นั้นเป็นความจริงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ การรู้จักปล่อยวางและอนุญาตให้ตัวเองได้พักบ้าง ทำให้เรากลับมาเข้มแข็งได้อย่างมีคุณภาพมากขึ้น ไม่ต้องพยายามเป็นคนเก่งไปเสียทุกเรื่อง แค่เป็นตัวเองในแบบที่รู้สึกสบายใจที่สุดก็พอแล้ว สุดท้าย การเปิดใจรับความรู้สึกเหล่านี้ และหาวิธีระบายที่เหมาะสมกับตัวเอง เป็นเสมือนการให้โอกาสตัวเองได้เยียวยาตัวเอง และเติบโตขึ้นอย่างแท้จริงในทุกๆ วัน