จากประสบการณ์การศึกษาศิลปวัตถุอยุธยา ผมพบว่าแผ่นดุนโลหะเนื้อสำริดเหล่านี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในการสะท้อนศิลปะและวัฒนธรรมในยุคอยุธยาตอนต้น โดยเฉพาะเมื่อได้รับอิทธิพลจากศิลปะอู่ทองที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ความละเอียดและลวดลายบนแผ่นดุนเหล่านี้มักแสดงถึงความเชื่อและพิธีกรรมทางศาสนา รวมถึงการบูชาพระพุทธรูปในสมัยนั้น ผมเคยมีโอกาสไปเยี่ยมชมกรุพระปรางค์วัดราชบูรณะ ซึ่งเป็นแหล่งโบราณสถานที่ค้นพบแผ่นดุนโลหะกลุ่มนี้ในปริมาณมาก การศึกษาชิ้นงานที่พบทำให้เข้าใจว่าผู้คนในสมัยอยุธยาให้ความสำคัญกับการสร้างสรรค์ศิลปะเพื่อใช้ในกรุเจดีย์หรือปรางค์เพื่อคงไว้ซึ่งพุทธประวัติและปกป้องพระพุทธศาสนาให้ดำรงสืบไป นอกจากนี้ แผ่นดุนโลหะนี้ยังมีความแข็งแรงทนทาน เหมาะแก่การเก็บรักษาไว้ในกรุสมบัติเป็นเวลานาน ทำให้โบราณวัตถุเหล่านี้ยังคงสภาพดีและให้ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่มีค่า การเรียนรู้เกี่ยวกับแผ่นดุนและพระกรุในอยุธยาจึงไม่เพียงแต่เปิดมุมมองทางประวัติศาสตร์ แต่ยังช่วยกระตุ้นความสนใจในการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมไทยอย่างยั่งยืน