บักบก

บักบก (บางพื้นที่เรียก “หมากเบน”) เป็นคำภาษาอีสานที่หลายคนงงว่าแปลไทยว่าอะไร จริงๆ แล้วในวงคนอีสานจะใช้เรียกของกินพื้นบ้านชนิดหนึ่งที่มักเอามา “คั่วใหม่ๆ” กลิ่นจะหอมเด่นมาก พอคั่วเสร็จใหม่ๆ นี่หอมจนรู้เลยว่าของแท้มาแล้ว ใครชอบฟีลอาหารบ้านๆ จะอินมาก ถ้าให้เล่าจากประสบการณ์ส่วนตัว เวลาเจอบักบกในตลาดหรือมีคนเอามาฝาก สิ่งแรกที่สังเกตคือ “ความใหม่” สำคัญสุด เพราะของที่คั่วใหม่จะหอมกว่าและรสจะกลมกว่า ไม่เหม็นหืน เวลาเลือกซื้อถ้าได้ดมกลิ่นเบาๆ ควรเป็นกลิ่นคั่วหอมๆ ไม่ฉุนผิดปกติ และไม่มีกลิ่นเก่าเก็บ หลายคนค้นว่า “บักบกภาษาไทย” หรือ “บก ภาษาอีสาน” เพราะอยากรู้ความหมายให้ชัด แนะนำให้ถามชื่อเรียกในพื้นที่ด้วย เพราะอาหารพื้นบ้านอีสานบางอย่างมีหลายชื่อ เช่น บักบก/หมากเบน/บางที่อาจเรียกต่างกันไป ทำให้สับสนเวลาไปต่างอำเภอหรือคนละจังหวัด วิธีกินให้อร่อย (โดยเฉพาะคนที่ไม่ชำนาญ) คือเริ่มจากชิมนิดเดียวก่อน เพราะรสและกลิ่นค่อนข้างเฉพาะตัว บางคนจะกินคู่กับข้าวเหนียวร้อนๆ หรือนำไปเป็นเครื่องเคียงกับอาหารอีสานอย่างส้มตำ ลาบ หรือแกงต่างๆ จะช่วยให้กินง่ายขึ้น และกลิ่นคั่วจะเข้ากับความเผ็ด/เปรี้ยวได้ดี ข้อควรระวังคือ บักบกเป็นของที่ “ไม่ชำนาญกินไม่ได้นะ” ตามที่หลายคนพูดกันจริงๆ คือถ้าไม่คุ้นเคยอาจรู้สึกว่ากลิ่นแรง หรือไม่ถูกปากในคำแรกๆ แนะนำให้เริ่มจากปริมาณน้อย เลือกแบบคั่วใหม่ และกินคู่กับอย่างอื่น จะช่วยให้ค่อยๆ ชิน อีกมุมที่หลายคนชอบค้นคือ “ของที่ระลึกภาคอีสาน” ถ้าใครจะซื้อบักบก/หมากเบนไปฝากคนที่ไม่คุ้นอาหารอีสาน แนะนำให้บอกวิธีกินและบอกว่าเป็นของคั่วใหม่ๆ กลิ่นหอมๆ จะช่วยให้คนรับเปิดใจมากขึ้น รวมถึงเก็บใส่ภาชนะปิดสนิท กันความชื้นและกันกลิ่นฟุ้งในกระเป๋าเดินทาง สรุปคือ บักบกเป็นเสน่ห์ของกินยากแต่มีเอกลักษณ์ของอีสานมากๆ ใครเคยลองแล้วรู้สึกยังไง หรือพื้นที่บ้านคุณเรียกชื่อไหน มาแชร์กันได้เลย