ในช่วงเวลาที่เห็นเพื่อนฝูงหรือคนรอบข้างอวดบ้าน อวดรถ ฉันเองก็เคยรู้สึกเหมือนกับมีความอิจฉาปะปนกับความอวดดีอยู่ในใจเหมือนกันนะ แต่หลังจากที่ได้ลองพิจารณามุมมองใหม่ๆ และเปลี่ยนแปลงความรู้สึกเหล่านั้น ฉันพบว่า การอวดดีไม่จำเป็นต้องเป็นสิ่งที่แย่เสมอไป หากเรารู้จักใช้มันอย่างเหมาะสม ความรู้สึกอวดดีที่เกิดขึ้นกับฉัน กลายเป็นแรงผลักดันในการวางแผนชีวิตและพัฒนาตัวเองเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่ต้องการแทนที่จะอิจฉาเพียงอย่างเดียว ฉันเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่าแท้จริงแล้ว สิ่งที่ฉันอยากจะได้หรือประสบความสำเร็จคืออะไร จากนั้นก็แบ่งเป้าหมายเป็นขั้นตอนเล็กๆ เพื่อให้บรรลุได้ง่ายขึ้นและรู้สึกก้าวหน้าในชีวิต นอกจากนี้ การมองความสำเร็จของคนอื่นเป็นแรงบันดาลใจก็ช่วยลดความรู้สึกอิจฉาและอวดดีลงได้ เพราะเราจะเริ่มเห็นคุณค่าของความพยายามและการทำงานหนักที่พวกเขาทำมาแทนที่จะเปรียบเทียบเพียงผิวเผิน เมื่อใดที่รู้สึกว่าอยากอวดดีหรือยกตนขึ้นเหนือคนอื่น ฉันมักจะนึกถึงวิธีเติมเต็มความสุขตัวเองด้วยการพัฒนาความสามารถหรือทำกิจกรรมที่รักแทน เช่น เรียนรู้ทักษะใหม่ๆ หรือมีส่วนร่วมในกิจกรรมสังคม ทำให้ความรู้สึกภาคภูมิใจนั้นเป็นเรื่องของการเติบโตมากกว่าการเปรียบเทียบกับคนอื่น สุดท้าย การเรียนรู้ที่จะยอมรับตัวเองและรักษาความสมดุลในชีวิตร่วมกับการให้กำลังใจคนอื่นที่อยู่ในวัยเดียวกัน ช่วยให้ความรู้สึกอวดดีกลายเป็นเรื่องที่ปกติแต่ไม่ก่อให้เกิดผลเสีย เป็นเสมือนพลังบวกที่สร้างแรงบันดาลใจและมิตรภาพที่ดีในวงสังคมของเรา