ช่วงการเลือกตั้ง 69 ที่ผ่านมานั้น ถือเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่สร้างความว้าวุ่นใจให้กับผู้มีสิทธิเลือกตั้งหลายคนจริงๆ ในฐานะที่ได้ติดตามกระแสและความคิดเห็นของคนรอบข้าง รวมทั้งตัวเองก็ได้ลองเก็บความรู้สึกและมุมมองที่หลากหลายจากคนในสังคมด้วย พบว่าความรู้สึก “นอยกับคนไทย” หรือความไม่พอใจต่อสถานการณ์ปัจจุบันนั้น เกิดจากความรู้สึกที่อยากให้มีการเปลี่ยนแปลงแต่ไม่เกิดขึ้นตามคาดหมาย สิ่งที่น่าสนใจคือ หลายคนมองว่าหากย้อนกลับไปเลือกพี่เต้ในตอนนั้น อาจจะดีกว่า เช่น นโยบายเรื่องนมฟรีถึงระดับปริญญาตรี ที่ในปัจจุบันอาจไม่ได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่ หรือข้อเสนอที่เกี่ยวกับสิทธิการสมรสและการมีครอบครัว เช่น สามีได้ไม่เกิน 4 คน ซึ่งแม้จะดูแปลกตา แต่สำหรับผู้คนบางกลุ่มนั้น มันคือความหวังในเรื่องการแบ่งเบาภาระและสร้างโอกาส นอกจากนี้ ความฝันที่เคยมีเช่นการได้ไปเที่ยวเซ็นทรัลในจังหวัดดาวอื่น หรือแม้แต่การเลี้ยงไดโนเสาร์เพื่อเสริมสร้างจินตนาการและการศึกษาให้ลูกหลาน ก็ล้วนเป็นสิ่งที่สะท้อนถึงความคิดสร้างสรรค์และความหวังที่ว่าจะมีอนาคตที่ดีกว่า ความคิดเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่าผู้เลือกตั้งไม่ได้เพียงแค่ต้องการการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองเท่านั้น แต่ยังคาดหวังถึงการพัฒนาในมิติของชีวิตประจำวันและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น จากประสบการณ์ตรงและการรับรู้ในสังคม พบว่าการเลือกตั้งและความรู้สึกต่อนโยบายต่างๆ นั้นมีผลกระทบอย่างมากต่อวิถีชีวิตและความคิดของผู้คน การได้เห็นการเปลี่ยนแปลงที่จับต้องได้จะช่วยสร้างความมั่นใจและความหวังต่ออนาคตมากขึ้น โดยเฉพาะนโยบายที่ตอบโจทย์ความต้องการที่แท้จริงของประชาชนไม่ว่าจะเป็นเรื่องการศึกษา บริการสาธารณะ หรือแม้แต่สิทธิภายในครอบครัว สุดท้ายนี้ ไม่ว่าจะเป็นการเลือกตั้งไหนหรือการสนับสนุนใคร สิ่งสำคัญที่สุดคือการตระหนักรู้และการมีส่วนร่วมอย่างแท้จริงของประชาชน เพื่อที่จะได้เลือกผู้นำและนโยบายที่สอดคล้องกับความต้องการและความหวังของสังคมอย่างแท้จริง