27/10/68 “หลานจ๊ะ” เป็นพระสุรเสียงที่ก้องอยู่ในใจหลานเสมอ ทรงแนะนำกับผู้คนที่มาเฝ้าว่า “นี่หลานฉัน..หลานสิริวัณวรี “ ชื่อ สิริวัณวรี(เดิม)เป็นชื่อที่ทรงเลือกพระราชทานด้วยพระองค์เอง พระนามนี้เหมือนเปลี่ยนชีวิตหลานให้เกิดใหม่อีกครั้งหนึ่ง ทรงเลี้ยง อบรม สั่งสอนหลานเปรียบเสมือนแม่ ทรงส่งเข้านอน พาสวดมนต์ด้วยกัน สอนในเรื่องกิริยา มารยาทไทย และแบบสากล สอนประวัติศาสตร์ และมีเรื่องเล่าสนุกมากมาย
ทรงให้ควา มเมตตาหลานเสมอ หลานมีความสุขทุกครั้งที่ได้ ร่วมกิจกรรมกับสมเด็จย่า ในทุกโมเม้นท์ ตามเสด็จไปว่ายน้ำที่หัวหิน ทรงสอนหลานว่ายน้ำ ซึ่งท่าน โปรดทะเลมาก
อีกหนึ่งความทรงจำ คือการได้ตามเสด็จสมเด็จย่า ไป ตามที่ต่างๆ เหนือ อีสาน ใต้ ในช่วงเวลาตอนปิดเทอม ที่เด็กๆหลายคนจะได้ไปเที่ยวเล่น เรียนพิเศษ เเต่หลาน รู้สึกว่าการได้ตามเสด็จสมเด็จย่าไปตามถิ่นทุรกันดาร นับเป็นการฝึกงานเเบบไม่รู้ตัว ได้ซึมซับการทรงงานในแบบวิธีของท่าน เเละ ท่านจะมีวิธีการสอนหลานในแบบประสบการณ์จริง ให้ไปพูดคุยกับชาวบ้าน ลงมือทำเอง ได้เรียนรู้ เรื่องต่างๆอย่างใกล้ชิด เกิดการซึบซับ ทำให้อยากเรียนรู้ อยากทำต่อไป
จุดที่อยากเป็นนักออกแบบเเละเรียนศิลปะ ก็เพราะมีสมเด็จย่าเป็นแรงบันดาลใจ รวมถึงการเรียนภาษาฝรั่งเศส ด้วยความคิดที่ว่าอยากรู้ว่าปู่กับย่าคุยอะไรกัน
สมเด็จย่า ส่งเสริมให้เรียนรู้ด้านศิลปะ วัฒนธรรม ให้เรียนรู้ดนตรีไทย ดนตรีสากล ทรงให้กำลังใจและตรัสชมการแสดงของหลานทุกครั้ง ทั้งๆที่ก็ดีบ้าง ไม่ดีบ้าง
จำได้ว่า 7 โมงเช้าของวันหนึ่ง หลานได้ไปทูลลาสมเด็จย่าก่อนไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศส ท่านทรงให้ข้อคิดที่มีค่ามาก ทรงเน้นย้ำเรื่องการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ไทย การไปเรียนเมืองนอกแต่อย่าลืมความเป็นไทยนำส่วนดีของเขาเอามาปรับใช้ ท่านทรงเล่าให้ฟังว่าในยุคของท่านท่านมีวิธีการศึกษาอย่างไร ท่านไม่ได้สอนตรงๆ เเต่เป็นการสอนให้หลานรู้จักหาวิธีเรียนรู้ด้วยตนเองและต้องรู้อย่างถ่องแท้
เมื่อมาถึงวันนี้ หลานก็ไม่เคยคิดเลยว่าหลานจะทำได้ ทรงสอนให้มีความเข้มแข็ง อดทน มุ่งมั่น และมีเมตตา ท่านมักจะตรัสชมประชาชนของท่านอยู่เสมอ ส่วนหนึ่งที่หล านจำฝังใจ คือ สิ่งที่สมเด็จย่า ตรัสว่า คนไทยมีเลือดศิลปินอยู่ในตัว ต่อให้เขาเป็นชาวไร่ ชาวนา เกษตรกร เมื่อได้รับการฝึกฝน ทางศิลปะ เข้าก็สามารถสร้างสรรค์งานได้อย่างงดงาม
สำหรับหลาน สมเด็จย่า จะไม่มีวันจากลาไปไหน ทุกสิ่งที่ท่านทรงห่วง ทุกสิ่งที่ท่านทรงรัก หลานจะเป็นธุระสานต่อให้ตลอดไป
หลาน สิริวัณณวรี
26 ตุลาคม 2568
22:25 น.
นอกจากคำสอนและความทรงจำที่หลานสิริวัณวรีได้รับจากสมเด็จย่าแล้ว การมีโอกาสได้สัมผัสกับการทรงงานของสมเด็จย่าตามถิ่นทุรกันดารยังเป็นประสบการณ์ซึ่งเปลี่ยนแนวคิดและมุมมองต่อชีวิตอย่างลึกซึ้ง การร่วมกิจกรรมทั้งการว่ายน้ำที่หัวหิน และการเดินทางไปยังภาคเหนือ อีสาน ใต้ ในช่วงปิดเทอมได้เปิดโอกาสให้หลานได้เรียนรู้วิธีการประสานงานและเข้าใจหัวใจของประชาชนคนไทยได้อย่างแท้จริง การที่สมเด็จย่าทรงสอนโดยการสาธิต การชวนพูดคุยกับชาวบ้าน ลงมือทำงานจริง เป็นการสอนแบบ experiential learning ที่ช่วยให้หลานได้ซึมซับวัฒนธรรมและวิธีคิดของคนในท้องถิ่น รวมถึงนำพาความรักในศิลปะและวัฒนธรรมไทยสืบต่อสู่อนาคต สมเด็จย่ายังทรงเน้นย้ำความสำคัญของการศึกษาประวัติศาสตร์ไทย และการนำส่วนดีของต่างประเทศมาใช้โดยไม่ลืมรากเหง้าความเป็นไทย การสนับสนุนให้หลานเรียนรู้ดนตรีไทย ดนตรีสากล รวมถึงการศึกษาในภาษาฝรั่งเศส เพื่อเชื่อมโยงกับความสัมพันธ์ในครอบครัวนั้น แสดงให้เห็นถึงวิสัยทัศน์ในการผสมผสานการเรียนรู้ข้ามวัฒนธรรม ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของการเป็นนักออกแบบและศิลปินที่มีรากฐานแข็งแรง สุดท้าย ความเข้มแข็ง อดทน และความเมตตาที่สมเด็จย่าทรงปลูกฝังนั้น ทำให้หลานสามารถรับหน้าที่สานต่อความรักและห่วงใยของสมเด็จย่าสู่สังคมไทยได้อย่างเต็มใจและภาคภูมิใจ การปลูกฝังความเป็นศิลปินในตัวคนไทยไม่จำกัดเพียงชนชั้นหรืออาชีพ เป็นการเปิดโอกาสให้ศิลปะและวัฒนธรรมเติบโตอย่างยั่งยืนในมิติที่ลึกซึ้งและมีคุณค่าต่อสังคมโดยรวม