เมื่ออายุมากขึ้น ผมพบว่าการโพสต์รูปหรือสตอรี่บนโซเชียลมีเดียกลายเป็นเรื่องที่ไม่ใช่แค่การต้องการโชว์ให้คนอื่นเห็น แต่เป็นเหมือนการบันทึกชีวิตประจำวันของตัวเอง เพื่อที่จะย้อนกลับไปดูในอนาคตว่าเราเคยทำอะไรอยู่ ที่ไหน และช่วงเวลานั้นๆ เรารู้สึกอย่างไร การลงสตอรี่จึงกลายเป็นเหมือนไดอารี่ดิจิทัลส่วนตัวที่เก็บความทรงจำและความรู้สึกในแต่ละช่วงเวลาไว้อย่างเต็มเปี่ยม หลายครั้ง ผมรู้สึกว่าการแชร์เรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ช่วยให้ชีวิตมีสีสันมากขึ้น ไม่ต้องกลัวว่าคนอื่นจะรำคาญหรือสงสัย เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่ดีที่สุดที่จะดูแลและเข้าใจเรื่องราวเหล่านี้ให้ลึกซึ้งที่สุดคือเราเอง การลงรูปหรือโพสต์สตอรี่ไม่จำเป็นต้องสวยสมบูรณ์แบบแต่ขอให้เป็นตัวของตัวเอง และยังช่วยสร้างกำลังใจเมื่อต้องเผชิญกับความเครียดหรือความเหนื่อยล้า นอกจากนี้ เมื่อเราย้อนกลับไปดูสตอรี่เก่าๆ อีกปีสองปีข้างหน้า มันไม่ใช่แค่ภาพหรือข้อความ แต่เป็นเครื่องเตือนใจถึงพัฒนาการของตัวเอง ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น และความทรงจำที่เคยมีร่วมกับผู้คนรอบข้าง ซึ่งถือเป็นสิ่งสำคัญในการเติมเต็มจิตใจและเตือนให้เรารักตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้น การลงสตอรี่ในวันนี้จึงไม่ใช่แค่โพสต์เพื่อตัวเองในตอนนี้เท่านั้น แต่ยังเป็นของขวัญให้กับตัวเองในวันข้างหน้าด้วยเช่นกัน