#💥ส้มจี๊ด🍊พากินพาเที่ยว รู้ไหมค่ะว่า ? "#หนองงูเห่า คืออะไร สู่ประตูหลักของประเทศไทย

​ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (BKK) ซึ่งมีความหมายอันเป็นมงคลว่า "แผ่นดินทอง" คือท่าอากาศยานนานาชาติที่เป็นประตูหลักสู่ประเทศไทยและเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการบินที่สำคัญที่สุดของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่กว่าจะมาเป็นท่าอากาศยานที่ทันสมัยและโอ่อ่าในปัจจุบัน โครงการนี้มีประวัติศาสตร์ยาวนานเกือบครึ่งศตวรรษ ผ่านความเปลี่ยนแปลงและอุปสรรคมากมาย จากพื้นที่ชุ่มน้ำที่รู้จักกันในชื่อ "หนองงูเห่า"

​จุดเริ่มต้นและยุคสมัยแห่งการรอคอย (พ.ศ. 2503 - 2534)

​แนวคิดในการสร้างท่าอากาศยานนานาชาติแห่งที่สองสำหรับกรุงเทพมหานคร เพื่อมาแทนที่ท่าอากาศยานดอนเมืองที่มีความแออัดเพิ่มขึ้น ได้ริเริ่มขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2503 ในสมัยรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ อย่างไรก็ตาม โครงการได้เป็นรูปเป็นร่างขึ้นในสมัยรัฐบาล จอมพลถนอม กิตติขจร ซึ่งได้ดำเนินการจัดซื้อที่ดินผืนใหญ่ขนาดประมาณ 20,000 ไร่ในพื้นที่ ต.ราชาเทวะ และ ต.หนองปรือ อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ เมื่อ พ.ศ. 2516 ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "หนองงูเห่า"

​แต่ภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 โครงการนี้ได้หยุดชะงักลงและถูกปล่อยทิ้งร้างไปเป็นระยะเวลายาวนานเกือบสามทศวรรษ เนื่องจากปัญหาทางการเมืองและความต่อเนื่องของนโยบายรัฐบาล ทำให้พื้นที่โครงการกลายเป็นเพียงพื้นที่รกร้างว่างเปล่า

​การกลับมาอีกครั้งและการพระราชทานนาม "สุวรรณภูมิ" (พ.ศ. 2535 - 2548)

​โครงการสนามบินแห่งที่สองได้ถูกปัดฝุ่นขึ้นมาใหม่อีกครั้งในสมัยรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน และมีความคืบหน้าอย่างจริงจังในสมัยรัฐบาลนายชวน หลีกภัย จนกระทั่งเข้าสู่ยุครัฐบาลของ พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร ที่ได้ผลักดันโครงการนี้อย่างเต็มกำลัง

​จุดเปลี่ยนครั้งสำคัญที่สุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2543 เมื่อพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (ในหลวงรัชกาลที่ 9) ได้พระราชทานนามอันเป็นสิริมงคลแก่ท่าอากาศยานแห่งใหม่นี้ว่า "สุวรรณภูมิ" เพื่อแทนที่ชื่อเดิม "หนองงูเห่า "

​ต่อมาในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2545 พระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินไปทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ นับเป็นจุดเริ่มต้นของการก่อสร้างอย่างเป็นทางการ

​สถาปัตยกรรมแห่งเอกลักษณ์ไทยและความทันสมัย

​ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิได้รับการออกแบบโดยเน้นการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์เข้ากับความทันสมัยและเทคโนโลยีระดับโลก

​อาคารผู้โดยสารหลัก (Main Terminal Building): เป็นอาคารเดี่ยวขนาดใหญ่ มีพื้นที่ใช้สอยกว่า 563,000 ตารางเมตร โครงสร้างหลังคาเป็นแบบโครงถัก (Truss) ขนาดใหญ่ที่ทอดยาวคลุมตัวอาคาร ทำให้ภายในมีความโปร่ง โล่ง และโอ่โถง สามารถรับแสงธรรมชาติได้เต็มที่เพื่อช่วยประหยัดพลังงาน

​เอกลักษณ์ความเป็นไทย: มีการนำศิลปะและสถาปัตยกรรมไทยเข้ามาสอดแทรกในการออกแบบส่วนต่างๆ เช่น การตกแต่งภายในที่ได้แรงบันดาลใจจากลายจักสานและผ้าไหมไทย, ประติมากรรมยักษ์ 12 ตนจากเรื่องรามเกียรติ์ที่ตั้งตระหง่านบริเวณโถงผู้โดยสารขาออก และศาลาไทยกลางอาคารเทียบเครื่องบิน

​การเปิดให้บริการและพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง (พ.ศ. 2549 - ปัจจุบัน)

​ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิได้เปิดให้บริการเชิงพาณิชย์อย่างเป็นทางการในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2549 โดยมีขีดความสามารถในการรองรับผู้โดยสารเริ่มต้นที่ 45 ล้านคนต่อปี และได้กลายเป็นท่าอากาศยานหลักของประเทศแทนที่ท่าอากาศยานดอนเมืองในทันที

​ด้วยจำนวนผู้โดยสารและเที่ยวบินที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเกินกว่าขีดความสามารถที่ออกแบบไว้ ทำให้บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) หรือ ทอท. ได้ดำเนินโครงการพัฒนาและขยายท่าอากาศยานอย่างต่อเนื่อง ได้แก่:

​โครงการพัฒนาเฟส 2: เพิ่มขีดความสามารถในการรองรับผู้โดยสารเป็น 60 ล้านคนต่อปี โดยมีหัวใจสำคัญคือ อาคารเทียบเครื่องบินรองหลังที่ 1 (Satellite Terminal 1 หรือ SAT-1) ซึ่งเปิดให้บริการเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 อาคาร SAT-1 เชื่อมต่อกับอาคารผู้โดยสารหลักด้วยรถไฟฟ้าไร้คนขับ (APM)

​ทางวิ่ง (Runway) เส้นที่ 3: เปิดใช้งานเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการรองรับเที่ยวบินจาก 68 เที่ยวบินต่อชั่วโมงเป็น 94 เที่ยวบินต่อชั่วโมง

​โครงการในอนาคต: ทอท. ยังมีแผนพัฒนาระยะยาว ซึ่งรวมถึงการก่อสร้างอาคารผู้โดยสารส่วนต่อขยายด้านทิศตะวันออก (East Expansion) และโครงการก่อสร้างอาคารผู้โดยสารด้านทิศใต้ (South Terminal) เพื่อมุ่งสู่เป้าหมายการรองรับผู้โดยสารให้ได้ถึง 150 ล้านคนต่อปี

​ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไม่เพียงแต่เป็นโครงสร้างพื้นฐานด้านการคมนาคมที่สำคัญยิ่งของประเทศไทย แต่ยังเป็นสัญลักษณ์แห่ง "แผ่นดินทอง" ที่สะท้อนถึงศักยภาพ วัฒนธรรม และความภาคภูมิใจของชาติในการต้อนรับผู้มาเยือนจากทั่วทุกมุมโลก