ผมเคยได้ยินคำว่า “คนลืมตัว” มาตั้งแต่เด็ก แต่พอได้มาทบทวนกับคำว่า “วัวลืมตีน” ที่เป็นสุภาษิตไทย มันทำให้เข้าใจภาพรวมของพฤติกรรมคนประเภทนี้ได้ลึกซึ้งขึ้นมาก วลีนี้เปรียบเสมือนการเตือนใจให้เราไม่ลืมรากเหง้าและสิ่งที่ทำให้เราเป็นเราในทุกสถานการณ์ จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยเจอคนที่ลืมตัวในที่ทำงาน พวกเขามักจะโชว์ผลงานหรือพูดจาในทางที่ทำให้คนอื่นรู้สึกว่าเขา ‘เหนือกว่า’ ซึ่งสุดท้ายแล้วกลับทำให้ความสัมพันธ์และความเคารพในทีมลดลง การเข้าใจคำเตือนอย่าง ‘วัวลืมตีน’ ช่วยให้ผมระวังตัวเองในเรื่องความถ่อมตนและเคารพผู้อื่นมากขึ้น ในเชิงจิตวิทยา การลืมตัวอาจมาจากความมั่นใจที่มากเกินไปหรืออาจจะเป็นผลจากความสำเร็จที่ทำให้ลืมเลือนอดีต การเรียนรู้และตั้งคำถามกับตัวเองบ่อย ๆ ว่าเรายังเป็นใคร ไม่ลืมรากเหง้าและคุณค่าที่แท้จริง จะช่วยทำให้เราไม่เปลี่ยนแปลงไปในทางที่เป็นลบ โค้ชสมรศรียังเน้นย้ำถึงการมีสติและความรู้ตัวอยู่เสมอ เพื่อรักษาความสมดุลทางอารมณ์และความสัมพันธ์ที่ดี ทั้งนี้ สุภาษิต ‘วัวลืมตีน’ ยังสอนให้เราระลึกเสมอว่าแม้เราจะเดินทางไปได้ไกลแค่ไหน ต้องไม่ลืมจุดเริ่มต้นของเรา บทเรียนนี้ไม่เพียงแค่เหมาะกับคนทำงานหรือผู้นำเท่านั้น แต่ทุกคนสามารถนำไปใช้เตือนใจตัวเองและคนรอบข้าง เพื่อสร้างสังคมที่มีความเคารพและความเข้าใจซึ่งกันและกันมากขึ้น