จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเชื่อว่าความกตัญญูต่อพ่อแม่คือรากฐานสำคัญของความสุขในชีวิต ความจริงที่ว่า "ตัวเราพ่อเป็นผู้ให้หัวใจ" และ "แม่ให้น้ำเลือดน้ำเหลืองอยู่ในตัวของเรา" นั้นเป็นคำกล่าวที่แสดงถึงความผูกพันลึกซึ้งระหว่างพ่อแม่กับลูก ในหลายครั้งที่เห็นบางคนรังเกียจหรือไม่เคารพพ่อแม่เพียงเพราะท่านแก่ตัวหรือไม่งดงามภายนอก ผมกลับคิดว่านั่นเป็นกงกรรมกงเกวียนที่ยืดเยื้อ เพราะการไม่ให้เกียรติพ่อแม่เหมือนเป็นการลบล้างบุญคุณที่ท่านได้ให้เรามาตั้งแต่เกิด พ่อแม่ไม่ได้เป็นเพียงคนเลี้ยงดูเราเท่านั้น แต่ยังเป็นครูคนแรกที่สอนบทเรียนชีวิต การกราบพ่อแม่สามหนก่อนออกจากบ้านเป็นการแสดงความเคารพและขอพรที่เต็มไปด้วยความหมายทางจิตใจ การเสาะหา "พระอรหันต์" หรือตำราธรรมะจากที่ใดอาจไม่จำเป็น หากเรารู้จักมองเห็นและให้คุณค่ากับพระอรหันต์ที่แท้จริงในบ้านเราเอง นั่นคือพ่อแม่ของเรา การสร้างความดีและชดใช้หนี้บุญคุณพ่อแม่นั้นไม่ยากเลย เริ่มต้นจากการดูแลเอาใจใส่ การพูดจาด้วยความเคารพ และการให้เวลาร่วมกันเพื่อแสดงถึงความรักที่แท้จริง ผมอยากให้ทุกคนได้ลองคิดถึงและลงมือปฏิบัติ สิ่งเล็กๆ เหล่านี้จะคืนความสุขและความสงบใจสู่ครอบครัวอย่างแท้จริง สุดท้ายนี้ ขอให้ทุกคนเห็นความสำคัญของพ่อแม่ และอย่ายืนพูดจาหรือแสดงกริยาบาดหมางกับท่าน เพราะพ่อแม่คือพระอรหันต์ที่อยู่ในบ้านเรา ที่จะคอยปกป้องและส่งเสริมเราให้เจริญก้าวหน้าในชีวิตอย่างมั่นคง