ประสบการณ์ส่วนตัวที่ผ่านมาทำให้เห็นมุมมองลึกซึ้งเกี่ยวกับความโดดเดี่ยวในวัยชราที่พ่อแม่หลายคนเผชิญ แม้จะเลี้ยงลูกมาทั้งชีวิต แต่บางครั้งลูกกลับไม่ค่อยแสดงความกตัญญู หรือไม่ได้ติดต่อหาพ่อแม่อย่างสม่ำเสมอ สิ่งนี้ทำให้พ่อแม่รู้สึกเหงาและเจ็บปวดใจมาก จากที่เคยเห็นในสังคมรอบตัว ลูกบางคนมาหาพ่อแม่เฉพาะเวลาต้องการเงินหรือความช่วยเหลือเท่านั้น นี่คือหนึ่งในปัญหาของกรรมที่พ่อแม่และลูกต้องเผชิญ ซึ่งกรรมในความเชื่อไทยอธิบายว่าความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่ลูกอาจมีทั้งมาทวงหนี้มาใช้หนี้ สร้างบุญร่วม หรือสอนบทเรียนชีวิตกันและกัน นอกจากเรื่องกรรมแล้ว ความกตัญญูเป็นสิ่งสำคัญที่สังคมและศาสนาเน้นย้ำ คือการรู้จักตอบแทนพระคุณของพ่อแม่ที่เลี้ยงดูเราอย่างไม่หวังผลตอบแทน การแสดงความรักและความเอาใจใส่ด้วยการโทรศัพท์หรือมาเยี่ยมเยียนพ่อแม่เป็นสิ่งที่ทำให้ทั้งสองฝ่ายมีความสุขใจ และลดความรู้สึกโดดเดี่ยวในวัยชราได้อย่างมาก ผมขอแนะนำให้ลูกๆ ทุกคนที่ยังมีพ่อแม่อยู่ ลองใช้เวลาสักนิดโทรหาท่าน พูดคุยและแสดงความรักอย่างสม่ำเสมอ เพราะโอกาสจะไม่คอยใครเสมอไป คำว่า "ไว้ก่อน" อาจทำให้เราสูญเสียเวลาที่มีค่าไปโดยไม่รู้ตัว และเมื่อไม่มีโอกาสอีกแล้ว ความรู้สึกเสียใจอาจตามมาอย่างไม่มีวันหาย สุดท้ายนี้ การเลี้ยงดูพ่อแม่ไม่เพียงแต่เป็นหน้าที่ แต่คือการสร้างความสัมพันธ์ที่อบอุ่นระหว่างกันและกันที่ช่วยให้ทุกคนในครอบครัวมีความสุขและสมดุลในชีวิต หากเรารักและดูแลท่านอย่างเต็มที่ เชื่อว่าจะไม่มีวันรู้สึกโดดเดี่ยวแน่นอน