เป็นปีที่ 9 ของโชวะ
ทารกในภาพนี้
พ่อของฉันเสียชีวิต💦
คุณยังไม่ถึงปีเลย
ฉันคิดว่าทั้งสองฝ่ายเป็นพ่อแม่ของพ่อฉัน
ฉันไม่รู้ว่าใครอยู่ตรงกลาง?????(<--plhd--5/>)?
วันนี้ฉันไปที่บ้านพ่อแม่ของฉันในระหว่างวันและล้างผ้าปูที่นอนแผ่นรองและระบบคลุมในขณะที่แม่ของฉันไปที่โรงงาน
ในระหว่างนี้ฉันกำลังดูอัลบั้ม L 👀K !!
มีจำนวนมาก! อันที่เก่าแก่ที่สุด..
ฉันไม่รู้เพราะฉันไม่ได้ยินอะไรมากจากพ่อเกี่ยวกับวัยเด็กของฉัน (❗;)
ฉันได้ยินเรื่องราวเหมือนช่างตัดเสื้อผ้า สูท
มันวิเศษมากที่มีภาพถ่ายมากมายในยุคนั้น
พ่อของฉันก็ต้องมีความสุขเช่นกัน
実家で久しぶりに昔のアルバムを開くと、昭和9年頃の写真がたくさん出て きて驚きました。まだ1歳にも満たない父の顔を見て、時代の変遷を感じながらも、家族の温かさや歴史を身近に感じられる貴重な瞬間となりました。 戦前の日本で写真がこれほど多く残っていること自体が珍しく、洋服の仕立て屋をしていたという父の話を思い出すと、当時の生活や家族の生き様が浮かび上がってきます。写真には写っていない真ん中の人物の謎もあり、家族の記憶が少しずつ繋がっていく感覚が楽しかったです。 実家に行った際、母が施設にいる間に洗濯物を片付けつつアルバムを見ていて、日常の忙しさの合間にこうした思い出と向き合う大切さも実感しました。昔の写真は単なる記録以上のもので、過去と現在を繋ぐ架け橋となる宝物です。 皆さんもご家族の古い写真を見返してみると、新たな発見や心温まるストーリーに出会えるかもしれません。昭和の時代背景や生活を掘り下げることで、家族の歴史をより深く理解できるでしょう。写真の一枚一枚に込められた想いを大切にしたいと改めて感じた体験でした。
