เรื่องเล่าอาจารย์ก๊ก
ตำนานนักสู้ทางศิลป์: จากเด็กหนุ่มกาญจนดิษฐ์ สู่ครูใหญ่หนังตะลุง
ในดินแดนภาคใต้ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของศิลปวัฒนธรรม ณ บ้านเลขที่ 61/2 หมู่ที่ 4 ตำบลกระแดะ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี คือจุดเริ่มต้นของชายที่ชื่อ เฉลิมพงษ์ จุนทจิตร
ลูกชายคนโตของคุณพ่อชำนาญ และคุณแม่จันทร์เพ็ญ ผู้เติบโตมาในครอบครัวที่มีพี่น้อง 3 คน (เฉลิมพงษ์, หนึ่งฤดี และหาญณรงค์) ในวัยเรียน ณ โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์สุราษฎร์ธานี โชคชะตาได้นำพาให้เขาพบกับรุ่นพี่ที่ชื่อ นายวิโรจน์ มีสาย ผู้จุดประกายไฟแห่งการสืบสานศิลปะพื้นบ้าน "หนังตะลุง"
เส้นทางการมอบตัวเป็นศิษย์ (การมอบครู)
การเป็น "นายหนัง" ไม่ใช่เรื่องง่าย เฉลิมพงษ์ต้องผ่านการเคี่ยวกรำและรับมอบครูจากปรมาจารย์หลายท่าน:
ครูคนแรก: เริ่มต้นฝึกฝนกับ อาจารย์แดง มโนราห์
ศิษย์สายตำนาน: ต่อมาได้มอบตัวเป็นศิษย์ อาจารย์พร้อมน้อย (ซึ่งในตอนนั้นเขาใช้ชื่อว่า เฉลิมพงษ์ ศ.พร้อมน้อย)
การเดินทางของศิษย์มีครู: หลังการจากไปของอาจารย์พร้อมน้อย เขาได้ศึกษาต่อกับ อาจารย์โจ สรสุรีย์ และ อาจารย์สงฆ์ มงกุฎ จนได้รับนามใหม่ที่สะท้อนอุดมการณ์ว่า "หนังเฉลิมพงษ์ อนุรักษ์ภาคใต้" ซึ่งในเวลาต่อมา ผู้คนต่างยกย่องให้เขาเป็น "ครูใหญ่หนังตะลุง"
🙏 เรื่องเล่าเหนือปาฏิหาริย์: "อาจารย์ก๊ก" ครูผู้มองเห็นในสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น
นอกจากเรื่องศิลปะการแสดง ยังมีเรื่องราวของ "อาจารย์ก๊ก" ครูหนังตะลุงผู้มีวิชาอาคมและของขลังที่สืบทอดมาจากเจ้าอาวาสวัดสนผู้ล่วงลับ ท่านเป็นผู้ที่มีเมตตาและมีเรื่องเล่าถึงความศักดิ์สิทธิ์ที่เล่าขานกันมา 5 ประการ:
โชคลาภพาหนะ: ว่ากันว่าท่านขึ้นรถคันไหน เลขทะเบียนรถคันนั้นมักจะออกรางวัลทันที
สิริมงคลสถานที่: ไม่ว่าจะเป็นบ้านหรือวัดที่ท่านไปเยือน สถานที่นั้นจะประสบแต่ความโชคดี มีชื่อเสียงโด่งดัง
ญาณหยั่งรู้: ทายดวงชะตาแม่นยำดั่งตาเห็น แม้ยามหลับตาก็สามารถรับรู้เรื่องราวได้
ธรรมะปล่อยวาง: ท่านมักสอนเรื่อง "อนิจจัง" และความรู้สึกที่อยากให้ลูกศิ ษย์รู้จักการละวาง
เมตตารักษา: การรักษาโรคภัยไข้เจ็บทางโลกด้วยวิถีความเชื่อและเมตตาจิต
คติสอนใจจากอาจารย์ก๊ก:
"อย่ามอมเมา อย่าเชื่อเรื่องของผม ให้เชื่อเรื่องของตัวเองให้มากกว่า และทุกอย่างจะดีขึ้น"
พลังศรัทธาที่แผ่ขยาย
ปัจจุบันความศรัทธาที่มีต่ออาจารย์ก๊กยังคงปรากฏให้เห็นในหลายพื้นที่ เช่น ผ้ายันต์ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช และ รูปใส่กรอบบูชาที่เกาะพะงัน ซึ่งล้วนเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจให้ผู้คนทำความดีและเชื่อมั่นในตนเองตามคำสอนของท่าน