วันนี้เป็นอีก Mac ตอนเช้าปกติ! แต่ตอนนี้มันเป็น 2:15 แล้ว!
สามีฉันไปโรงพยาบาลคนเดียวไม่ได้! ฉันเป็นคนขับ! เป็นเวลากลางวันดังนั้นฉันจึงรู้ที่ตั้งของโรงพยาบาล! ขับรถ 5 นาที! จากนั้นครูผ่าตัดเป็นคนที่น่าขยะแขยง! และสามีของฉัน! ฉันเคยเห็นครูจากแผนกต่าง ๆ ดังนั้นฉันจึงบอกพยาบาลว่าฉันต้องการพบครูรวมถึงขอบคุณสำหรับการผ่าตัดครั้งสุดท้าย! มีหลายสิ่งหลายอย่าง.. ในที่สุดก็เปิดจากสามีของฉัน! ตั้งแต่เช้าแมคโดนัล ด์? แมคโดนัลด์ตั้งแต่เที่ยง! ฉันไม่ได้กินอะไรเลย! ฉันประหม่า.. ฉันเหนื่อยดังนั้นไปที่แมคโดนัลด์โดยรถยนต์! พายแอปเปิ้ลเสร็จสมบูรณ์! ฉันยังต้องการกินอะไร! ฉันสั่งมันฝรั่ง🍟 S! อย่างไรก็ตามฉันสามารถกินได้เพียงครึ่งเดียวดังนั้นฉันจึงทําให้มันเป็นของที่ระลึก ('☑' *)
病院の付き添いって、思っている以上に心理的な負担が大きいですよね。特に旦那さんがひとりで行けないということで運転手を任されると、緊張感が増します。私も同じような経験があるのですが、病院までの距離が短くても、無事に到着すると本当にホッとします。 病院の外科の先生に対する印象は、人それぞれですが、私もいろいろな科の先生を見てきて感じたことがあります。手術後のお礼を伝えるタイミングや、看護師さんとのコミュニケーションの大切さも改めて感じました。こうした些 細なやり取りが患者さんやその家族に安心感を与えることも多いです。 その後の昼マックは、緊張や疲れが溜まった時の気分転換にもってこいでした。アップルパイの甘さはリラックス効果もあって、ついつい完食してしまう美味しさ。ポテトのSサイズを頼んだのは正解でした。全部は食べきれなかったのでお土産にでき、無駄なく味わえて満足感がありました。 私が思うに、病院での付き添いがストレスになった時は、こうしたちょっとした食事や気分転換の時間を確保することがとても大事です。皆さんも緊張の合間にお気に入りの軽食タイムを設けて、心身のバランスを取る方法を見つけてみてはいかがでしょうか？