Catch the monkey! 🤨🧐
...I got it!...Ai Google doesn't know Jars...This is the clavicle. 🤐
Go to search many times. Type many search terms...No!
In the first round, how many types of lights did he show you? Gas lights.
Fluid fire...(There are types A, B, C, D, etc.) Karma really 😅
In the second round, show the clavicle of the person. 😳 Shoulder? 🤨
In the third round, show the ghost pot. According to this picture, 😳😆😂
It's not...We mean the clavicle jar, the bamboo shoot pickle.
The type of Jaiju Jai, about this. Oh! A Google.
Really genius. 🤐😆😅
How can we upload the post by catching a wild monkey!? 🤨
It must be used as a help...🧐
Take it! The pot catches ghosts. The pot catches ghosts. 🤐😂🤣🤪
How to catch a wild monkey with a simple device
1. Bring the rubber pho and jackfruit rubber to mix in the clavicle.
About a jar. And stir it together.
Until the two tires match well until thick, sticky!
2. Find a natural plant chain that is tough and strong.
Come on, spiral the rope. Tie it tightly to the neck of the jar.
And make a small noose with your hands.
3. Carry this jar with a mix of wood tubes into the forest where monkeys are expected.
Unwrap the rope. Keep it in the sash bag.
4. You pretend to put one of your hands into the jar.
But not to be rubbed in it if you get into your job. 🤐
5. You pull your hand out and walk home, but you don't really go back.
It's just a step back. It's like a little out of sight.
(The Chinese distance measure of 1 li = 550 meters.
Or half a kilometer. It's like a clutch.
In the wild state, not the infinite distance that normal people see.)
6. You wait about 10 - 15 minutes when out of sight.
When the time is over, walk back and see the work...Where? 👀
7. You put a muzzle (the dog's mouth) on the monkey's head.
Next, the nylon rope tied the two legs of the monkey.
Then break the jar! Then tie the arm and tie the hand on that monkey.
8. Can walk home. 🤐
ในชีวิตจริง การจับลิงป่าโดยใช้ไหหมักปลาร้าที่ผสมด้วยยางโพธิ์และยางขนุน ถือเป็นวิธีที่สะท้อนภูมิปัญญาท้องถิ่นแบบดั้งเดิม ที่เน้นใช้วัสดุและอุปกรณ์ธรรมชาติอย่างยางไม้และเครือพืชเพื่อสร้างกับดักเหนียวหนึบ สอดคล้องกับวิถีชีวิตของคนพื้นที่ที่ต้องการจับลิงป่าแบบไม่ใช้สารพิษหรืออุปกรณ์สมัยใหม่ ในขั้นตอนการผสมยางสองชนิดนี้จะต้องค่อยๆ กวนจนเนื้อยางเข้ากันดี มีความเหนียวและหนึบมากพอที่จะดักมือของลิงเมื่อมันเข้าไปจับไหหมักปลาร้า แต่ต้องระวังไม่ให้มือของเราโดนเนื้อยางโดยตรงเพื่อหลีกเลี่ยงติดกับดักเอง นอกจากนี้การใช้เครือพืชที่มีความแข็งแรงและเหนียวจัดทำเป็นบ่วงเล็กๆ ใช้ผูกที่คอไห ทำให้สามารถหิ้วและควบคุมได้ง่ายเมื่อนำเข้าไปในป่า ตัวไหซึ่งเป็นภาชนะสำหรับหมักปลาร้าหรือนำไปดองหน่อไม้ในชนบท ยังมีประโยชน์ในการประยุกต์ใช้เป็นกับดักจับลิงป่า เพราะรูปทรงและวัสดุทำให้สามารถเก็บน้ำหนักและเนื้อยางไว้ได้ดี อีกทั้งยังทำให้กับดักดูเหมือนเป็นสิ่งของปกติในธรรมชาติ จึงไม่ทำให้ลิงเกิดความระแวง เมื่อทำการดักจับด้วยกับดักนี้ ควรเว้นระยะห่างประมาณ 1 ลี้ หรือประมาณ 550 เมตร เพื่อให้ลิงไม่รู้ตัวว่ามีคนอยู่ หรืออยู่ในระยะที่มองไม่เห็นง่าย จากนั้นรอเวลาประมาณ 10-15 นาทีเพื่อให้ลิงหลงกลและติดบ่วงก่อนกลับมาตรวจสอบโดยใจเย็น นับเป็นวิธีที่ใช้ความอดทนและความรู้เรื่องพฤติกรรมน้องลิงได้ดี หลังจากจับลิงได้ ภาชนะที่ใช้จับสามารถถูกทำลายได้โดยการทุบทำลายไห เพื่อป้องกันไม่ให้น้อนลิงหลุด โดยใช้เชือกไนล่อนมัดขาสองข้างและแขนมัดมือน้องลิงเพื่อความปลอดภัยในระหว่างการจับ การใช้วิธีจับลิงป่าแบบนี้ไม่เพียงแต่สะท้อนภูมิปัญญาท้องถิ่นและเครื่องมือธรรมชาติที่หาง่าย แต่ยังช่วยลดการใช้สารเคมีหรือกับดักที่ก่อให้เกิดบาดแผลและความเจ็บปวดกับสัตว์อีกด้วย เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการลองทำกับดักแบบประณีตหรือศึกษาแนวทางธรรมชาติในการจัดการสัตว์ป่าโดยไม่ใช้ความรุนแรงมากนัก นอกจากนี้ความเข้าใจในชนิดของไห เช่น ไหหมักปลาร้า ไหดองหน่อไม้ หรือไหโอ่ง เป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้สามารถเลือกใช้ให้ถูกต้องเหมาะสมตามแต่ละวัตถุประสงค์ ซึ่งต่างจากความเข้าใจผิดที่อาจได้รับจากการค้นหาด้วย AI หรือกูเกิ้ลที่ยังไม่แม่นยำในการจำแนกประเภทไหเหล่านี้อย่างละเอียด นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมภูมิปัญญาท้องถิ่นและการปฏิบัติด้วยตัวเองยังคงสำคัญสำหรับการใช้งานจริงในชุมชน
