ลูกคือคนที่รักเรามากที่สุด

ช่วงหนึ่งเรายอมรับเลยว่าเคยคิดประโยคนี้วนๆ ในหัว: “ฝ่ายรักคือฝ่ายแพ้” โดยเฉพาะเวลาทุ่มเทให้ใครสักคนแล้วไม่ได้รับกลับมาเท่าที่หวัง แต่พอมีลูก เราเริ่มเห็นมุมที่ต่างออกไป ความรักไม่จำเป็นต้องมีผู้ชนะหรือผู้แพ้เสมอไป มันอาจเป็น “ฝ่ายที่เลือกจะรัก” เพราะอยากให้บ้านอบอุ่นขึ้นก็ได้ วันที่ไปทำกิจกรรมไลฟ์สไตล์แถวโรงเรียนมงฟรอต เราเฝ้ามองลูกๆ ในช่วงเวลาสั้นๆ นั่นแหละที่ทำให้เข้าใจว่า เด็กๆ เรียนรู้เรื่องความรักจากสิ่งเล็กๆ มากกว่าคำสอน เช่น การที่พ่อแม่ตั้งใจฟัง การกอดก่อนแยกกัน หรือการพูดขอบคุณกันต่อหน้าเขา พอเราเริ่มทำให้เห็นเป็นตัวอย่าง คำว่า “ฝ่ายรัก” ก็ไม่ใช่ “ฝ่ายแพ้” อีกต่อไป แต่กลายเป็นฝ่ายที่สร้างพื้นที่ปลอดภัยให้คนในบ้าน แล้วถ้าลูกไม่รู้จักรักล่ะ? เราเคยเจอช่วงที่ลูกพูดจาแข็งๆ ไม่สนใจคนอื่น หรือไม่ยอมขอโทษ ตอนแรกก็เผลอคิดว่าเขาเป็นเด็กไม่ดี แต่พอใจเย็นลง เราพบว่า “ไม่รู้จักรัก” บางทีแปลว่าเขายังไม่รู้วิธีแสดงออก หรือไม่แน่ใจว่ารักแบบไหนถึงจะถูกต้อง สิ่งที่ช่วยได้จริงๆ คือเริ่มจากเรื่องง่ายและทำซ้ำให้สม่ำเสมอ 1) ตั้งชื่อความรู้สึกให้ลูก: เช่น “หนูโกรธใช่ไหม” “หนูน้อยใจหรือเปล่า” เด็กจะค่อยๆ แยกแยะอารมณ์และไม่ระบายด้วยการทำร้ายคำพูด 2) ชมพฤติกรรม ไม่ใช่ตัวตน: แทนที่จะบอกว่า “หนูเป็นเด็กดี” ลองบอกว่า “เมื่อกี้หนูแบ่งของเล่นให้เพื่อน แม่ดีใจมาก” เด็กจะรู้ว่าความรักเชื่อมกับการกระทำแบบไหน 3) ใช้เวลาสั้นๆ แต่คุณภาพ: บางบ้านยุ่งมาก แค่วันละ 10 นาทีที่วางมือถือ แล้วเล่น/คุยจริงๆ เด็กจะรู้สึกว่าเขามีค่า และกล้าให้ความรักกลับ 4) เวลาลูกพลาด อย่ารีบตัดสิน: ถ้าลูกเผลอพูดแรง ให้เราถามว่า “ถ้ามีคนพูดแบบนี้กับหนู หนูรู้สึกยังไง” แล้วค่อยชวนเขาหาทางพูดใหม่ สุดท้ายเราอยากบอกว่า ความรักจากลูกๆ มันซื่อและจริงที่สุด แต่ก็ต้องอาศัยการปลูกฝังเหมือนกัน ถ้าวันนี้ยังรู้สึกว่าตัวเองเป็น “ฝ่ายรักที่แพ้” ลองเปลี่ยนคำถามเป็น “เรารักแบบไหนที่จะไม่ทำร้ายตัวเองและคนที่เรารัก” แค่นี้บ้านก็เบาขึ้นเยอะ และลูกก็จะค่อยๆ เรียนรู้คำว่า “รัก” ในแบบที่อบอุ่นมากขึ้นเรื่อยๆ