Smells like garlic, but it shouldn't be eaten.
The "garlic vine" season is blooming. Gentiles are known as "Mansoa alliacea," a creeper native to South America. It is particularly distinctive of the smell of "garlic," as it is named. The smell comes out of the leaves and vines when they are crushed or cut, giving them the common name "Garlic Vine." The inflorescence is dark purple, and then gradually leaves white near the sprinkling.
Although vine garlic smells like the garlic we cook, botanically and toxicologically, it is not recommended to eat it as food, with garlic heads containing "Allicin," a sulfur compound that smells and has a health benefit, which is highly safe to consume.
The odorant in garlic vine is "Allyl sulfides," and there are also Quinones, such as Lapachol and Anthraquinones, as well as some alkaloids. If given in large quantities, it can negatively affect the body. It is recommended to be used as a pesticide repellent.
เห็นคำว่า “กระเทียมเผา” แล้วหลายคนอาจนึกถึงเมนูกระเทียมย่าง/เผา หรือบางคนพิมพ์คลาดเคลื่อนแต่ตั้งใจหาข้อมูล “กระเทียมเถา” ก็มีค่ะ/ครับ เลยขอสรุปแบบเข้าใจง่ายจากประสบการณ์ที่เจอบ่อยในสวน: กระเทียมเถา (Mansoa alliacea) เป็นไม้เลื้อยดอกสีม่วงสวยมาก ดอกจะเข้มแล้วค่อย ๆ จางออกเมื่อใกล้โรย จุดเด่นคือ “กลิ่นกระเทียม” ที่ออกจากใบและเถาเวลาโดนขยี้หรือเด็ด ซึ่งทำให้คนเข้าใจว่าอาจกินได้เหมือนกระเทียมบ้าน แต่จริง ๆ แล้ว “กระเทียมเถา” ไม่ใช่กระเทียมที่ใช้ทำอาหาร (กระเทียมกินได้คือ Allium sativum) และไม่แนะนำให้นำมากินหรือชงดื่มเล่น ๆ นะคะ/ครับ เพราะสารที่ทำให้มีกลิ่นในกระเทียมเถาเป็นกลุ่ม allyl sulfides และยังมีสารกลุ่มควิโนน เช่น lapachol, anthraquinones รวมถึงอัลคาลอยด์บางชนิด ซึ่งถ้าได้รับในปริมาณมากอาจระคายเคืองหรือเกิดผลเสียต่อร่างกายได้ (ต่างจาก “อัลลิซิน” ในกระเทียมกินได้ที่คนคุ้นเคยและมีข้อมูลความปลอดภัยในการบริโภคมากกว่า) ถ้าคุณกำลังหาข้อมูล “กระเทียมเผา” ในมุมของอาหาร: กระเทียมเถาไม่เหมาะเอาไปเผาหรือย่างกินแทนกระเทียมเด็ดขาดค่ะ/ครับ ไม่ว่าจะดอก ใบ หรือเถา กลิ่นคล้ายก็จริง แต่คนละชนิดกัน และความปลอดภัยไม่เหมือนกัน สิ่งที่กระเทียมเถาเหมาะกว่า คือใช้เป็นไม้ประดับและช่วย “ไล่แมลง” แบบธรรมชาติในสวน ฉัน/ผมเคยใช้วิธีง่าย ๆ คือเด็ดใบแก่ 1 กำมือ ขยี้ให้กลิ่นออก แล้วแช่น้ำ 1–2 ลิตรทิ้งไว้สักพัก จากนั้นกรองเอาน้ำไปฉีดพ่นบริเวณใบพืช (ลองพ่นตอนเย็นและทดสอบกับพืชเล็กน้อยก่อน เพราะพืชบางชนิดอาจไวต่อสารสกัด) กลิ่นจะช่วยรบกวนแมลงบางประเภทได้ดีระดับหนึ่ง โดยเฉพาะช่วงที่เพลี้ยหรือหนอนเริ่มมา ทริคกันสับสนแบบเร็ว ๆ: ถ้าเป็น “หัว” เป็นกลีบ ๆ ใช้ทำอาหารได้ นั่นคือกระเทียม (Allium sativum) แต่ถ้าเป็น “เถาวัลย์เลื้อย ดอกม่วง” นั่นคือกระเทียมเถา (Mansoa alliacea) เอาไว้ชมดอกและใช้ในสวนจะเหมาะกว่า ไม่ควรกินค่ะ/ครับ