ของขวัญสำหรับเด็ก 2

ปัญหาการเลี้ยงดู

เรื่องราวของขวัญวันเกิดของเด็กอีกคนหนึ่ง

เมื่อลูกสาวของฉันอายุ 3 ขวบ

"แม่พาฉันไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่หน้าสถานีฉันได้รับเชิญไปงานเลี้ยงวันเกิดของเพื่อนดังนั้นฉันจึงอยากไปเลือกผ้าเช็ดหน้า"

อย่างที่คุณพูดเราไปด้วยกัน

ผ้าเช็ดหน้าประมาณ 500 เยน

"เบี้ยเลี้ยงรายเดือนของคุณคือ 300 เยนใช่ไหม นี่มันคุ้มค่ามากกว่าหนึ่งเดือนใช่ไหม"

"ไม่เป็นไร ฉันเก็บมันไว้"

มันน่ารำคาญ

"ถ้าคุณคิดว่าผ้าเช็ดหน้านั้นดี มาทำกันเถอะ นอกจากนี้ แม่ของคุณจะทำกล่องทิชชู่ให้คุณทั้งคู่ ปักชื่อของคุณ ทำไมคุณไม่ใส่ผ้าเช็ดหน้าลงไปและมอบเป็นของขวัญล่ะ"

เมื่อฉันเสนอลูกสาวของฉันก็พอใจ

ด้วยลายสตรอเบอร์รี่ ฉันทำอันน่ารักด้วยปุ่มสีแดงอันล้ำค่าของสต็อกที่ตายแล้ว

พวกเขานำกล่องทิชชู่ที่เข้าชุดกันไปกับพวกเขาทุกที่ที่พวกเขาไป

แต่วันหนึ่งมีเหตุการณ์เกิดขึ้น

กล่องทิชชู่ของเพื่อนฉันหายไป

เราค้นหาทุกที่ แต่ไม่พบ

วันหนึ่งปิปิจัง (นามแฝง)

ฉันเห็นคุณในห้องน้ำ

พวกเขาไปห้องน้ำและพบกล่องทิชชู่โยนเข้าห้องน้ำ

ขณะล้างด้วยน้ำ

"ฉันขอโทษ แซลลี่ (นามแฝงของลูกสาว ฉันพยายามทำลิงน่ารัก) แม่ทำเพื่อฉัน"

ลูกสาวของฉันพูดว่า "ถ้าคุณบอกแม่ของคุณเธอจะทําให้คุณเป็นคนใหม่ฉันควรถามเธอไหม"

"ดี ฉันชอบสิ่งนี้และมันสำคัญ"

มันทำให้คุณร้องไห้

ฉันได้ยินเรื่องนี้จากลูกสาวของฉัน

แล้วใครคือผู้ร้าย?

มันเข้าใจง่าย มันคือปิปิจัง

ปิปิจัง ฉันอยากเป็นเพื่อนกับลูกสาวของฉันจริงๆ

เพื่อนและลูกสาวของฉันที่ถูกรังแกกลายเป็นเพื่อนกันมากขึ้นเรื่อย ๆ

แต่เธอกลัวคนพาลและไม่สามารถพูดได้ว่าเธอต้องการเข้ากับลูกสาวของเธอ

ลูกสาวของฉันเป็นเพื่อนกับเด็กที่ถูกรังแก

คุณไม่สามารถหาเพื่อนได้เพราะคุณถูกรังแก

นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันอดไม่ได้ที่จะมีความสุขกับกล่องทิชชู่ที่ตรงกัน

มันไม่ใช่อันใหม่มันดี

นอกจากนี้ยังมีความรู้สึกในการดูแลสิ่งต่าง ๆ

อืม ปิปิจังนั้นยาก

ทำไมฆาตกรถึงถูกจับตั้งแต่แรก?

มันถูกส่งไปยังครูประจำชั้นว่ากล่องทิชชู่ของเพื่อนถูกโยนลงในโถชักโครกของห้องน้ำ

"ฉันถูกพบในห้องน้ำของผู้หญิงดังนั้นมันจึงเป็นงานของผู้หญิงผู้หญิงทุกคนควรออกมาข้างหน้า"

เมื่อตอนเป็นเด็กแม้ว่าคุณจะโกหกดวงตาของคุณก็จะว่ายน้ํา

เปลือย

ครูประจำชั้นของฉันแขวนพีพีต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้น

ฉันอยากเป็นเพื่อนกับแซลลี่มาตลอด

แต่แซลลี่และโรบินจัง (ชื่อเพื่อน นามแฝง) กลายเป็นเพื่อนกันมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ฉันกลัวคนพาล ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถพูดได้ว่าฉันอยากเป็นเพื่อนกับแซลลี่จัง และฉันก็อิจฉาโรบินจัง กรณีเนื้อเยื่อ!"

ปิปิจังร้องไห้..

มีคนพาลสองสามคนในกลุ่ม

ครูประจำชั้นของฉันไม่รู้ว่ามีกลุ่มรังแก

ที่จริงแล้วลูกสาวของฉันก็ถูกรังแกเช่นกัน แต่เธอก็มีจิตใจที่แข็งแกร่งจนเธอพูดว่า "แม่ฉันโอเคคุณไม่ต้องกังวลกับมันและฉันมีเพื่อนอีกหลายคนฉันไม่ได้ทําอะไรผิดดังนั้นจึงเป็นเรื่องแปลกที่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้"

ฉันพูดไปแล้ว

และเธอก็ตอบแบบนั้น แล้ววันหนึ่งกลุ่มรังแกก็หยุดรังแกเธอ

ฉันคิดว่าลูกสาวของฉันน่าทึ่งในเวลานั้น

โรบินเป็นเด็กที่ตอบสนอง

แต่เมื่อฉันอยู่กับลูกสาวของฉันฉันสงบมากขึ้นเรื่อย ๆ

ลูกสาวของฉันพูดกับปิปิจัง

"ถ้าคุณถามแม่ของคุณเธอจะทําให้คุณเป็นกล่องทิชชู่ฉันควรถามเธอไหม"

ดูเหมือนว่าปิปีจังส่ายหัวโดยไม่พูดอะไรเลย

ฉันกังวลและโทรหาแม่ของ Pipi ในตอนกลางคืน

แม่ของ Pippi-chan ไม่รู้อะไรเลย

"เมื่อฉันกลับถึงบ้านจากงานนอกเวลาประมาณ 8 โมงเช้าไฟก็ไม่ติดฉันคิดว่า 'มีใครอยู่ที่นี่ไหม' จากนั้น Pippi ก็ร้องไห้อยู่บนเตียงของเธอ "

ปิปิจังร้องไห้ตลอดเวลาจนถึง 8 โมงเย็นเมื่อเธอกลับบ้านจากโรงเรียน

ฉันโกรธที่ขาดความละเอียดอ่อนของครูประจำชั้นของฉัน แต่นั่นไม่สำคัญ

ฉันสงสัยว่าฉันควรทำอย่างไรเพื่อดูแลปิปิจัง

ฉันได้ยินมาว่าลูกสาวของฉันและโรบินเชิญ Pippi ให้เล่นหลายครั้ง

เขาไม่ได้เล่นแม้แต่ครั้งเดียว

ฉันสงสัยว่าปิปิจังเป็นผู้ใหญ่แบบไหน

ฉันดีใจที่ได้ทำกล่องทิชชู่ให้ลูกสาวและโรบิน และฉันก็ไม่เสียใจ

ไม่มีใครพูดอะไรแปลก ๆ "เป็นเพราะฉันทำอย่างนั้น"

ทำไมคุณถึงคิดว่าลูกสาวของฉันถูกรังแก?

เธอมีเสื้อผ้ามากมายที่ทำโดยแม่ของเธอและเสื้อผ้าน่ารัก ๆ ที่เธอได้รับเป็นมือฉันลงและผมของเธอก็ถักเสมอและคำพูดของเธอก็เรียบร้อย

เมื่อคนพาลมาเยี่ยม เขาบอกว่าเขาไม่ชอบเรื่องนั้นเกี่ยวกับลูกสาวของเขา

ฉันได้ยินจากแม่ของ Pippi

มันเป็นแค่ความหึงหวง

พวกอันธพาลกลุ่มนั้น

ฉันสงสัยว่าฉันเป็นผู้ใหญ่แบบไหน