My name is Pikul, which my mother adopted because of pity. I think it's a cat.

การเลี้ยงแมวจอมซนอย่างพิกุลนั้นถือเป็นประสบการณ์ที่น่าสนุกและเรียนรู้มาก เพราะแต่ละตัวมีนิสัยเฉพาะตัวที่ทำให้เราได้เข้าใจและผูกพันกับพวกเขาได้ดีขึ้น จากประสบการณ์ที่ได้เลี้ยงแมวหลายตัว การได้พบกับแมวที่หวงตัวและขโมยของอย่างพิกุลนั้นเป็นเรื่องปกติที่เจอบ่อย แต่สิ่งเหล่านี้ก็เป็นเสน่ห์ของแมวที่ทำให้เราไม่เบื่อและมีอะไรให้หัวเราะเสมอ พิกุลชอบนอนหงายซึ่งเป็นท่านอนที่แสดงถึงความไว้วางใจผู้เลี้ยงเพราะแมวจะเปิดท้องซึ่งเป็นจุดอ่อนที่สุดให้เห็น นี่จึงเป็นสัญญาณที่แสดงว่าพิกุลรู้สึกปลอดภัยกับครอบครัว แม่ที่รับเลี้ยงพิกุลได้ทำความเข้าใจในนิสัยจั๊กจี้ของพิกุลเวลาที่ถูกลูบขน จึงไม่บังคับ แต่ใช้วิธีนั่งใกล้ๆ ให้ความอบอุ่นแทน ทำให้พิกุลรู้สึกสบายใจมากขึ้น อีกสิ่งที่อยากแชร์คือเทคนิคการหาบ้านให้แมวอย่างสบายๆ ที่แม่ของพิกุลใช้ก็คือการสร้างความไว้ใจและไม่กดดันแมว โดยการปล่อยให้แมวได้แสดงออกตามนิสัยจริงอย่างเป็นธรรมชาติ เพราะแมวที่มีสุขภาพจิตดีและรู้สึกปลอดภัย จะทำให้การหาบ้านหรือเลี้ยงดูในระยะยาวง่ายขึ้นเยอะ สุดท้ายแมวแบบพิกุลจริง ๆ แล้วต่างจากที่เราคิดตอนแรกมาก เพราะไม่ได้เป็นแมวที่นิ่งเหงาหงอย แต่เป็นแมวจอมซนที่เต็มไปด้วยเรื่องราวน่ารัก ๆ แม้จะขโมยอาหารบ้างหรือปกป้องตัวเองจากคนแปลกหน้าเป็นบางครั้ง ซึ่งสิ่งเหล่านี้ทำให้แมวแต่ละตัวมีเอกลักษณ์และเสน่ห์ที่ไม่เหมือนใคร สำหรับใครที่กำลังคิดจะเลี้ยงแมวแบบพิกุล ผมแนะนำให้เปิดใจกับนิสัยแปลก ๆ เหล่านี้ และเตรียมตัวที่จะรักและเข้าใจแมวของคุณในทุก ๆ ด้านครับ