"The memory that society crammed on Chiquita."

พอเห็นคำว่า “ชิกิต้า (Chiquita) – BABYMONSTER” ในฟีดทีไร จะเจอคอมเมนต์แนวเดิม ๆ วนมาเสมอ เช่น “YG อยากได้ลิซ่าเวอร์ชันใหม่” หรือ “ทำสีหน้า/ท่าเต้นเหมือน” ซึ่งส่วนตัวเรารู้สึกว่าเวลาคนพูดแบบนี้ มันไม่ได้กำลังวิจารณ์ผลงานของชิกิต้าอย่างตรงไปตรงมา แต่เป็นการเอา “ภาพจำ” ของศิลปินไทยในค่ายเดียวกันมาทับตั้งแต่ยังไม่ทันได้เห็นเส้นทางของเธอชัด ๆ สิ่งที่ทำให้ดราม่ามันลามง่ายคือ 1) เธอเป็นศิลปินไทย 2) อยู่ค่าย YG 3) คาแรกเตอร์บนเวทีพลังสูง เต้นเด่น สายตาจิกกล้องเก่ง เลยทำให้หลายคน “เชื่อมโยงอัตโนมัติ” ว่าต้องเดินสูตรเดียวกัน ทั้งที่จริง ๆ การมีพลังบนเวทีไม่ใช่ลายเซ็นของคนใดคนหนึ่ง และความเก่งด้านการแสดงออก (performance) ก็มีได้หลายรูปแบบ อีกจุดที่คนมักมองข้ามคือ อายุและช่วงเวลา ชิกิต้ายังอยู่ในช่วงที่ภาพลักษณ์ทางศิลปินกำลังถูกสร้างจากผลงานจริง ๆ แฟน ๆ ยังทำความรู้จักตัวตนของเธออยู่เลย แต่คำเปรียบเทียบกลับรีบ “สรุป” ให้เสร็จว่าเธอตั้งใจเป็นใครสักคนแล้ว แบบนี้มันไม่แฟร์ เพราะต่อให้เธอทำได้ดีแค่ไหน ก็เหมือนถูกบังคับให้แข่งในสนามที่ไม่ใช่ของตัวเองตั้งแต่เริ่ม ถ้าอยากวิจารณ์ให้แฟร์ขึ้น เราว่าลองเปลี่ยนจากการเทียบตัวบุคคล มาเป็นการดู “องค์ประกอบการแสดง” แทน เช่น จังหวะการเต้น ความคมของท่ามือ การคุมสีหน้า การสื่ออารมณ์ หรือการจัดสไตลิ่งในแต่ละสเตจ (บางลุคที่เห็นในรูปก็จะชัดมาก เช่น หมวกคาวบอยสีขาว เสื้อเกาะอกสีแดง เมคอัพลิปแดง หรือเสื้อคลุมกำมะหยี่สีแดงมีฮู้ด) สิ่งเหล่านี้เป็นงานทีมสไตลิสต์/ครีเอทีฟด้วย ไม่ใช่ “ตัวตนที่เธอปั้นเลียนแบบ” เสมอไป สุดท้าย เราคิดว่าคนดูมีสิทธิ์ชอบหรือไม่ชอบ แต่การติดป้ายว่า “ลิซ่าคนที่ 2” ตั้งแต่แรกมันทำให้พื้นที่ของชิกิต้าแคบลง ทั้งที่เธอควรได้โอกาสพิสูจน์ด้วยผลงานของ BABYMONSTER เอง ถ้าให้เวลาอีกหน่อย เดี๋ยวลายเซ็นของเธอก็ชัดขึ้นตามประสบการณ์ และเราจะได้เห็นว่า “ชิกิต้า” เป็นใครในแบบของเธอจริง ๆ