หลังจากหยุดพักมานาน การกลับไปทำงานอีกครั้งในวัย 36 ก็ทำให้ผมได้เรียนรู้และเข้าใจตัวเองมากขึ้น เรื่องราวของการไม่ได้นั่งรถผ่านลำตะคองถึง 7 ปี กลายเป็นจุดเปลี่ยนเล็กๆ ที่ทำให้ผมฉุกคิดถึงชีวิตและความเปลี่ยนแปลงรอบตัว ในฐานะคนโสดตอนแก่ ผมพบว่าการอยู่คนเดียวทำให้มีโอกาสได้โฟกัสเรื่องการพัฒนาตัวเองมากขึ้น บางครั้งก็มีความเหงา แต่ก็เป็นแรงผลักดันให้ลุกขึ้นมาใช้ชีวิตอย่างเต็มที่และมีเป้าหมายชัดเจน รู้สึกว่าช่วงวัย 36 ถือเป็นเวลาที่ไม่แก่และไม่เด็กเกินไปที่จะเริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ การกลับไปทำงานหลังหยุดยาวจึงมาพร้อมกับโอกาสในการทบทวนเส้นทางอาชีพและความฝันของตัวเอง ผมอยากแนะนำให้ทุกคนที่กำลังเจอช่วงเวลาคล้ายๆ กัน ลองให้เวลาตัวเองกับการปรับตัว รักษาสุขภาพกายและใจ เรียนรู้ทักษะใหม่ๆ พร้อมเปิดใจรับประสบการณ์ใหม่ๆ เพราะการเปลี่ยนแปลงอาจเต็มไปด้วยโอกาสและความสุขที่รอเราอยู่ ขอบคุณชีวิตที่ให้บทเรียนและความทรงจำดีๆ จากการเดินทางผ่านมา แล้วตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ต้องก้าวต่อไปแล้ว