"เธอไม่ต้องเก่งทุกเรื่องก็ได้"

บางวันมันก็จริงที่เรารู้สึกว่า “ทำไมเราไม่เก่งเหมือนคนอื่น” โดยเฉพาะเวลาที่ต้องอยู่คนเดียว เงียบๆ แล้วความคิดดังขึ้นเรื่อยๆ ฉันเคยผ่านช่วงแบบนั้นเหมือนกัน จนได้เรียนรู้ประโยคหนึ่งที่ช่วยดึงสติได้ดีมากคือ คนเราไม่ได้เก่งทุกเรื่องก็ได้ เพราะชีวิตไม่เคยขอให้เราเป็นคนสมบูรณ์แบบ แต่ขอให้เรากล้าที่จะเป็นตัวเอง เวลาความเศร้ามา ฉันพยายามไม่รีบไล่มันออกไปทันที แต่จะบอกตัวเองว่า “โอเค วันนี้เราเศร้าได้” แล้วค่อยๆ ดูแลตัวเองแบบง่ายๆ ที่ทำได้จริง โดยเฉพาะตอนเหงาเมื่ออยู่คนเดียว 1) ทำให้ร่างกายได้ “ขยับ” ก่อนความคิด ฉันจะเริ่มจากเรื่องเล็กมาก เช่น อาบน้ำอุ่น เปลี่ยนเสื้อผ้า เปิดหน้าต่างให้แสงเข้า หรือเดินรอบห้อง 5-10 นาที แปลกดีที่พอร่างกายขยับ ความคิดจะเบาลงนิดหนึ่ง เหมือนเราได้รีเซ็ตตัวเอง 2) เขียนระบายแบบไม่ต้องสวย ถ้าหัวตื้อๆ ฉันจะจด 3 บรรทัดว่า วันนี้เศร้าเพราะอะไร กลัวอะไร และตอนนี้ต้องการอะไรที่สุด แค่นั้นพอ ไม่ต้องมีคำตอบสวยๆ การเขียนช่วยจัดระเบียบความรู้สึก และทำให้เราเห็นว่า “เราไม่ได้พัง แค่อยู่ในวันที่ยาก” 3) ตั้งเป้าหมายแค่ “ปกติ(ธรรมดา)ชีวิต” วันที่ไม่ไหว ฉันไม่ฝืนให้ตัวเองเก่งหรือ продукทีฟ แต่ตั้งเป้าหมายเล็กๆ เช่น กินข้าวให้ได้ 1 มื้อ เก็บเตียง ล้างจาน 5 นาที พอทำได้จะพูดกับตัวเองว่า แค่นี้ก็เก่งมากแล้ว เพราะการยังใช้ชีวิตต่อในวันหนักๆ คือความเก่งแบบหนึ่ง 4) ลดการเปรียบเทียบด้วยกติกาง่ายๆ ถ้ารู้ตัวว่าไถโซเชียลแล้วเศร้าหนักขึ้น ฉันจะตั้งเวลา 15 นาที แล้วหยุด หรือเปลี่ยนไปดูคอนเทนต์ที่สบายใจแทน ไม่ใช่เพราะเราอ่อนแอ แต่เพราะเรากำลังดูแลหัวใจตัวเอง 5) ต่อสายหาคนหนึ่งคน (หรือส่งข้อความสั้นๆ) เหงาเมื่ออยู่คนเดียวไม่จำเป็นต้องแก้ด้วยการฝืนเข้าสังคมใหญ่ๆ แค่ทักเพื่อนว่า “วันนี้ไม่ค่อยโอเค ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม” ก็พอ บางครั้งแค่มีคนรับรู้ว่าเรากำลังรู้สึกอะไร ความเศร้าก็เบาลง สุดท้ายอยากบอกว่า ต่อให้บางวันเราล้ม บางวันเราพลาด เราก็ยังมีคุณค่าในแบบที่เป็น ชีวิตธรรมดาไม่ผิดอะไรเลย และถ้าวันนี้คุณทำได้แค่อยู่รอดผ่านวันไป…แค่นี้ก็เก่งมากแล้ว