ในช่วงหน้าแล้งของประเทศกัมพูชา ปัญหาขาดแคลนน้ำนับเป็นเรื่องที่เห็นได้ชัดเจนโดยเฉพาะกับกองกำลังทหารที่จำเป็นต้องใช้น้ำในการดำเนินกิจกรรมต่างๆ ทั้งการอุปโภคบริโภคและการบำรุงรักษาเครื่องมือ ยิ่งในพื้นที่ที่ห่างไกลและขาดระบบน้ำประปาที่เพียงพอ สถานการณ์น้ำจะแย่ลงอย่างมาก จากประสบการณ์ในการติดตามข่าวสารและการพบเห็นด้วยตนเอง การขาดแคลนน้ำไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับกองทัพของประเทศนี้ แต่มักจะบานปลายในช่วงฤดูแล้งที่ความต้องการใช้น้ำเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทั้งการดื่ม ทำอาหาร และรักษาความสะอาด ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญต่อสุขภาพของทหาร ปัญหานี้สะท้อนให้เห็นว่าการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำในกัมพูชายังมีข้อจำกัด โดยเฉพาะในพื้นที่ชนบทและแนวชายแดน ทำให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องเร่งหามาตรการแก้ไขอย่างเร่งด่วน เช่น การสร้างแหล่งน้ำสำรอง การส่งเสริมนวัตกรรมน้ำฝน และการวางแผนระบบน้ำอย่างยั่งยืน นอกจากผลกระทบทางสุขภาพแล้ว ปัญหาน้ำยังมีผลต่อประสิทธิภาพการฝึกซ้อมและการปฏิบัติหน้าที่ของทหาร เพราะหากขาดน้ำในปริมาณที่เหมาะสม ทหารจะประสบปัญหาเรื่องความเหนื่อยล้าและภูมิคุ้มกันต่ำ จึงเป็นเรื่องสำคัญที่ทุกภาคส่วนต้องร่วมมือกันฟื้นฟูและเสริมสร้างการบริหารจัดการน้ำให้ตอบสนองความต้องการในทุกฤดูกาล โดยส่วนตัวในการเดินทางไปเยี่ยมชุมชนในพื้นที่ใกล้เคียงก็พบว่าชาวบ้านเองก็ได้รับผลกระทบจากปัญหาขาดแคลนน้ำในหน้าแล้งเช่นกัน ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าประชาชนและทหารมีความจำเป็นต้องพึ่งพาน้ำร่วมกัน ดังนั้น การแก้ปัญหาน้ำจึงควรดำเนินการอย่างเป็นระบบและรอบด้าน มีการประสานงานร่วมระหว่างหน่วยงานทหาร ภาครัฐ และชุมชน เพื่อหาทางออกที่ยั่งยืนในระยะยาว