Burn Biochar charcoal
Biocharcoal
Biological charcoal obtained by bringing organic materials such as wood chips, rice straw, corn cobs, coffee grounds, plant debris, or dung through pyrolysis in low oxygen conditions, resulting in highly porous charcoal and remaining stable in the soil for hundreds of years.
Manufacturing process
1. Biomass:
Bring organic materials such as leaves, twigs, rice straw, corn cobs or dung as raw materials.
2. Pyrolysis:
Bring the precursor material and burn it in oxygen-restricted conditions or no oxygen at all, causing the organic material to break down and the structural transformation to become highly porous charcoal.
🚩 features and benefits.
Physical properties:
High Porosity ✅: There are many small gaps. Helps act like a sponge in the soil.
✅ soil benefits:
Increased water-carrying capacity: Retain porous water, keeping soil uniformly moist
✅ hold on to nutrient age: absorb fertilizers and nutrients in the soil, not to leach with water.
✅ is a microbial address: it is a habitat, providing useful microbes in the soil.
✅ balance the soil pH: It is slightly alkaline. It reduces the acidity condition of the soil.
✅ promote plant growth: fertile soil with sufficient nutrients. Keeps the root system healthy.
🌿 environmental benefits:
Retain carbon in the soil for a period of thousands of years.
Waste management: Use agricultural waste as raw material in production.
🌷🚩 we make a model. Gradually burn in a small hole. The hole is a little deeper to limit oxygen.
Not to cause much air pollution.
To use wood chips as a planting material to save the cost of buying them.
หลายคนถามเรื่อง “เตาเผาถ่านไบโอชาร์/แบบเตาเผา” เลยขอเสริมจากที่ลองทำแบบขุดหลุมค่ะ วิธีนี้เหมาะสำหรับเริ่มต้น เพราะใช้พื้นที่น้อย คุมออกซิเจนได้พอประมาณ และช่วยลดควันได้ถ้าจัดขั้นตอนดีๆ 1) เตรียมวัสดุ (ชีวมวล) ให้เหมาะกับการเผา - เศษไม้ กิ่งไม้ ฟาง ซังข้าวโพด กากกาแฟ ทำได้หมด แต่ควร “แห้ง” จะติดไฟง่ายและควันน้อย - ขนาดชิ้นไม้ไม่ควรใหญ่เกินไป จะคุมการเผาให้สม่ำเสมอยาก ถ้าเป็นกิ่งไม้ให้ตัดเป็นท่อนสั้นๆ - หลีกเลี่ยงไม้ทาสี/ไม้เคลือบ/พลาสติก เพราะทำให้เกิดสารพิษ 2) ทำหลุมเผาให้ช่วยจำกัดออกซิเจน - หลุมลึกหน่อยจะคุมออกซิเจนได้ดีกว่า ทำให้เข้าใกล้ “ไพโรไลซิส (Pyrolysis)” คือเผาแบบออกซิเจนต่ำ ไม่ให้ไหม้เป็นเถ้าหมด - กะขนาดหลุมให้พอดีกับปริมาณวัสดุ ถ้าหลุมกว้างมาก อากาศเข้าเยอะ ไหม้แรงและกลายเป็นขี้เถ้าได้ง่าย 3) เทคนิคเผาให้ได้ถ่านรูพรุน (ไม่กลายเป็นเถ้า) - เริ่มจุดไฟด้วยเชื้อไฟเล็กๆ พอให้เกิดความร้อน แล้วค่อยๆ เติมชีวมวลลงไปเป็นชั้นๆ (อย่าเททีเดียวหนาๆ) - สังเกตไฟ: ถ้าไฟลุกแรงมากและวัสดุยุบเร็ว แปลว่าออกซิเจนเข้าเยอะ ให้ลดการเติม/ขยับกองให้แน่นขึ้นเล็กน้อย - จุดสังเกตสำคัญคือให้ “เผาไหม้จนผิววัสดุเป็นถ่าน” แต่ไม่ปล่อยให้แดงฉานนานจนกลายเป็นเถ้า 4) ดับให้ถูกจังหวะ เพื่อให้เกิดรูพรุน - ตอนที่ได้ถ่านดำๆ เกือบทั่วแล้ว ให้รีบ “รดน้ำดับ” หรือกลบด้วยดิน/ทรายเพื่อหยุดออกซิเจนทันที (อันนี้ช่วยรักษาโครงสร้างรูพรุนไว้ค่ะ) - รดน้ำทีละน้อยกันฝุ่นถ่านฟุ้ง และกลับกองให้ดับสนิททั้งก้อน ไม่งั้นข้างในยังคุอยู่และไหม้ต่อ 5) ถ้าจะต่อยอดเป็น “เตาเผาถ่านไบโอชาร์” แบบง่าย - หลักคือทำให้มีห้องเผาที่อากาศเข้าได้จำกัด และมีช่องระบายควัน/ความร้อนที่คุมทิศทางได้ - แบบบ้านๆ ที่พอทำได้: ถังเหล็กมีฝาปิดเจาะรูเล็กๆ ด้านล่างเป็นช่องลม และมีช่องระบายด้านบน (แนวเตาถ่านไบโอชาร์แบบถัง) จะคุมควันง่ายกว่าขุดหลุม - ถ้าต้องการ “ขนาดใหญ่” ให้เน้นความปลอดภัย/ระยะห่างอาคาร และทำทางลมให้คุมได้ ไม่ให้ไฟแรงจนไหม้หมด 6) ก่อนเอาไปใส่ดิน: อย่าลืม “ชาร์จถ่าน” - ไบโอชาร์ใหม่ๆ จะดูดธาตุอาหารเก่ง ถ้าใส่ดินเลยอาจแย่งอาหารพืชชั่วคราว - วิธีที่ชอบทำ: แช่ในน้ำหมัก/ปุ๋ยคอกหมัก/น้ำปุ๋ย 1–2 สัปดาห์ หรือคลุกกับปุ๋ยคอกชื้นๆ แล้วค่อยนำไปผสมดิน จะเห็นว่าดินร่วนขึ้น อุ้มน้ำดี และจุลินทรีย์อยู่ได้ดีขึ้นค่ะ