Cellman in the 80s-90s.
The 90s Shellman with a spray-painted airbrush - an era when everything was still tangible by hand.
During the 1990s, Thailand became more open to "commercial art" culture.
From motorcycle decorations, shirt screenshots, to decorative paint spraying jobs in showrooms and billboards.
"Air brush spray paint" became a popular commodity, because it gave a smoother, fresher paint and more professional look than a regular brush or spray.
At the time, "Shell Man" (Salesman) was the heart of every brand.
No social, no e-mail, no website, everything has to be sold, self-talk and show the real thing in front of it.
🧳 The 90s Shellman Life
Shellman had to carry a bag of sample equipment - paint bottles, airbrush and sample spraying plates.
Travel to hand tools stores, paint shops and higher education institutions.
Especially the Faculty of Arts, the Faculty of Design, the Technical College.
Because there are students who are passionate about spray painting and the art of decoration.
When the product is presented, the shell must show the real thing.
Turn on the sprayer on paper or steel plate to see directly.
Let customers "see the colors" and "touch the quality" with their eyes and hands.
This is the charm of the era - everything proved by craftsmanship and conviction.
🏬 Shell's main field in the '90s.
1. Shop of hand tools and art supplies
• It is the main selling point. Must know the owner of every store.
• Sample goods are deposited and a small booth is set up in front of the store.
2. Higher education institutions
• Arrange airbrush demonstration workshops for children
• Give out experimental colors to achieve practical use in students.
3. New shopping malls and centers
• Start of art supply booths
• It's where Shell requires "personality" and "sociability" to draw people in.
4. Advertising agencies and design studios
• A group of pro-level customers who need a high-quality sprayer.
• Must talk about specialized techniques such as resolution, color durability
⚙️ The advantages of being a shell in the '90s.
• ✅ has practiced actual speaking, negotiation and demonstration skills.
No online media help. We rely on "mouth and heart."
• ✅ have known all circles - from children to arts to agency executives.
• ✅ build a reputation for diligence and honesty.
The customer will remember the shell that actually solves the problem.
• ✅ Income depends on craftsmanship and relationships.
Who can approach customers quickly. Usually grow up fast.
⚠️ The downside of being a shell in the '90s.
• ❌ Tired of Travel - Must Patrol Multiple Provinces a Week
• ❌ Incomes are uncertain - rely primarily on sales.
• ❌ No supporting technology - Customer information must be written down. Phone from phone booth or pager
• ❌ compete with "people" - if there is no charm or patience, it will be difficult.
💬 Brief summary
The "90s shellman" is a career that requires more heart than strategy.
Selling things must understand people. Selling dreams must understand art.
In an age without the Internet, but full of the power of sincerity and tone that connects people.
ในยุค 90s การเป็นเชลล์แมนไม่ใช่แค่การขายสินค้า แต่เป็นศิลปะที่ต้องอาศัยความมุ่งมั่นและความสามารถพิเศษในการสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้าอย่างลึกซึ้ง เพราะไม่มีอินเทอร์เน็ตหรือระบบออนไลน์มาช่วย ทุกอย่างต้องผ่านการพบปะพูดคุยและสาธิตให้เห็นถึงคุณภาพของแอร์บรัชพ่นสี แอร์บรัชพ่นสีตอนนั้นไม่ใช่แค่เครื่องมือ แต่เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นมืออาชีพ ความเนียนและสีสดที่ได้ช่วยดึงดูดลูกค้าและสร้างความเชื่อมั่นให้กับสินค้าทุกชิ้น ซึ่งเชลล์แมนต้องพกอุปกรณ์ตัวอย่างอย่างครบครัน ขวดสี และแผ่นเพ้นท์ตัวอย่าง เพื่อแสดงให้เห็นถึงความสามารถของผลิตภัณฑ์ในทันที อีกหนึ่งจุดเด่นของเชลล์แมนยุคนี้คือการเข้าไปยังแหล่งสำคัญ เช่น ร้านค้าเครื่องมือช่าง หรือสถาบันอุดมศึกษา ที่เป็นแหล่งรวมคนที่รักในงานศิลปะและเพ้นท์ งานเวิร์กช็อปและการแจกสีทดลองจึงเป็นกลยุทธ์สำคัญที่ทำให้เกิดการใช้จริงและสร้างฐานลูกค้าในระยะยาว แม้การเดินทางและการเจรจาจะเป็นเรื่องเหนื่อยและท้าทาย แต่ข้อดีที่ได้มา ได้แก่ การเสริมสร้างทักษะการสื่อสารอย่างแท้จริง การรู้จักคนทุกวงการตั้งแต่เด็กศิลป์จนถึงผู้บริหาร และรายได้ที่ขึ้นอยู่กับฝีมือและความขยัน ทำให้การเป็นเชลล์แมนยุคนั้นมีทั้งความท้าทายและความภาคภูมิใจ โดยรวมแล้ว เชลล์แมนในยุค 90 คือผู้ที่ส่งต่อความรู้สึกและศิลปะผ่านวิธีการขายแบบท่ามกลางโลกที่ไร้เทคโนโลยี แต่เต็มไปด้วยความจริงใจ นี่จึงเป็นบทเรียนสำคัญสำหรับคนรุ่นใหม่ ที่จะเห็นถึงคุณค่าของความสัมพันธ์และทักษะมนุษย์ในวงการธุรกิจแม้ในยุคดิจิทัลปัจจุบัน
