ในชีวิตของคนเรานั้น แผลที่เรามักจะมองไม่เห็นแต่รู้สึกได้ชัดเจนที่สุดคือแผลใจหรือความรู้สึกที่เจ็บปวดทางอารมณ์ หลายครั้งแผลเหล่านี้เกิดขึ้นจากประสบการณ์ที่ทำให้เรารู้สึกเสียใจ โดนทำร้าย หรือรู้สึกโดดเดี่ยว ซึ่งแตกต่างจากแผลที่เกิดขึ้นทางกายที่รักษาแบบเห็นได้ชัด เป็นเรื่องธรรมดาที่แผลทางใจกว่าจะดีขึ้นอาจใช้เวลานานกว่าที่เราคาดคิด การยอมรับความรู้สึกและไม่บอกตัวเองว่าอย่ารู้สึกเจ็บปวด แต่ให้เปิดใจรับฟังตัวเองอย่างจริงจังก็เป็นก้าวแรกที่สำคัญ นอกจากนี้ การพูดคุยกับคนใกล้ชิดหรือผู้เชี่ยวชาญก็ช่วยให้เราได้มุมมองใหม่ๆ ในการฟื้นฟูจิตใจ ประสบการณ์ของคนหลายๆ คนที่เคยผ่านแผลใจลึกๆ มาแล้วมักจะแชร์ว่าการหากิจกรรมที่ชอบทำให้ตัวเองมีความสุข เช่น การเข้าครัวทำอาหาร อ่านหนังสือ หรือออกกำลังกาย สามารถช่วยเบี่ยงเบนความสนใจและเสริมสร้างพลังใจได้มากทีเดียว ในแง่ของการเยียวยา ความอดทนและการให้เวลากับตัวเองเป็นสิ่งที่สำคัญมาก แผลใจนั้นมักไม่มีสูตรสำเร็จเดียวที่ใช้ได้กับทุกคน แต่การเรียนรู้ที่จะปล่อยวางและให้ความรักแก่ตัวเองอย่างไม่เงื่อนไข จะช่วยให้แผลที่ดูเหมือนจะรักษายากค่อยๆ จางหายและกลายเป็นบทเรียนที่เข้มแข็งสำหรับชีวิตได้ในที่สุด