จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเชื่อว่าความรักแท้ไม่จำเป็นต้องแสดงออกผ่านการเจอบ่อย ๆ แต่ความรักนั้นวัดจากความรู้สึกที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างและสนับสนุนกันเสมอ ความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นอยู่กับความเข้าใจและความอดทนมากกว่าการมีเวลาร่วมกันเสมอไป ในช่วงเวลาที่ห่างกัน บางทีการได้ส่งข้อความที่อบอุ่นหรือใช้เวลาคิดถึงกันแบบนี้ ก็สามารถเติมเต็มหัวใจได้มากกว่าการเจอกันบ่อย ๆ หลายครั้งที่ความคิดถึงและการรอคอยทำให้ความรักแน่นแฟ้นขึ้นโดยไม่รู้ตัว นอกจากนี้การให้ความสำคัญกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นการพูดให้กำลังใจ หรือการแสดงความห่วงใยผ่านช่องทางที่มีอย่างเหมาะสม ก็ช่วยเสริมสร้างความสัมพันธ์ให้มั่นคงไม่แพ้การพบหน้ากันจริง ความรักที่ดีจึงเหมือนกับ LLISTER น่ะโม ที่แม้จะไม่ได้ปรากฏตัวบ่อยครั้ง แต่มีความรู้สึกที่มั่นคงลึกซึ้ง เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าแท้จริงแล้วความรักอยู่ที่ใจ ไม่ใช่แค่การเจอกัน หรือระยะเวลาเท่านั้น