ถ้าเราสวย"โลกจะใจดีกับเรา"(จริงมั้ย)
เราจะมาพูดเรื่องที่เราเคยเจอมาในช่วงวัยเด็กแล้วก็ปัจจุบัน "ถ้าเราสวยโลกจะใจดีกับเรา" ทุกคนว่ามันจริงมั้ย
• เราตอนประถมค่ะ เราเป็นคนผิวสีแทน ผมหยักศก ตอนเด็กๆก็ไม่ได้มีปัญหาถึงกับทำให้เราขาดความมั่นใจเท่าไหร่ ช่วงนั้นก็มีแค่คนในบ้านที่ชอบเอาเราไปเทียบกับคนนั้นที คนนี้ที บอกผมเราหยิกน่าเอาไปขัดหม้อมากอะไรทำนองนี้
• ช่วงมอต้นเป็นอะไรที่ฝังใจเรามากๆค่ะ ตอนม.3 เราเดินไปจะส่งงานกับเพื่อนช่วงเลิกเรียน เราเดินขึ้นมาจากบรรได แล้วมีรุ่นพี่ผช.ม.ปลายตัวสูงๆเลย เดินออกมาจากห้องแล้วตกใจเรา เราก็ตกใจพี่เขาเหมือนกันค่ะ เพราะว่าเราก็ไม่เห็นว่ามีคนเดินออกมาจังหวะมันแบบเกือบจะชนกัน มันก็น่าจะปกติแหละเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ตลอด พอพี่เขาตกใจละเข้าไปในห้องละตะโกนบอกเพื่อนเขาค่ะ "ตกใจเลยไอ้*** กูนึกว่าผี" เรารู้สึกไม่โอเคมากๆกับคำพูดแบบนั้น หลังจากนั้นเราเสียความมั่นใจไปเลย
• ปวช. เป็นช่วงที่เราเริ่มหันมาดูแลตัวเอง ทั้งเรื่องผิว เรื่องผม เราก็ไปยืดผมมาด้วยค่ะ ช่วงนั้นเหมือนเป็นช่วงที่เรารู้สึกดีขึ้นมามากๆ เริ่มมีคนเข้าหา มาขอไอจีบ้าง แต่เราก็ไ ม่ได้สวยขึ้นแบบว้าวอะไรขนาดนั้นหรอกนะคะ แค่ดูดีขึ้นกว่าตอนมอต้นเฉยๆ
• ปวส. เราเริ่มมีแฟน มีคนคุย อันนี้ก็เป็นช่วงที่เราเจ็บปวดอยู่เหมือนกันค่ะ เราคุยกับรุ่นพี่คนนึง พี่เขาชอบพูดเกี่ยวกับหน้าตาเราในโพสต์ต่างๆ ไม่ได้วิจารณ์นะคะ แบบว่าเราตัวเล็กน่ารักดีนะ ปากก็สวย ทำนองนี้ แล้วมีการนัดเจอกัน ซึ่งหลังจากนั้นพี่เขาก็เปลี่ยนไปเลยค่ะ แล้วก็บล็อกเรา เราเองก็เสียใจ เขาคงคาดหวังกับเรามากเกินไปด้วย อาจจะเพราะเราไม่ตรงปกด้วยมั้ง ส่วนตัวเราไม่ค่อยแต่งรูปเท่าไหร่มีแค่ปรับแสงนิดหน่อย แต่เพราะเราชอบถ่ายรูปเลยรู้มุมตัวเอง ในรูปก็เลยจะดูดีกว่าตัวจริงซะส่วนใหญ่
• ปัจจุบัน เราพัฒนาตัวเองอยู่ตลอด ทั้งดูแลผม ดูแลผิวอย่างจริงจัง ทุกวันนี้ก็ยังถูกเปรียบเทียบอยู่ตลอด แต่เราไม่เก็บมาใส่ใจแบบ เมื่อก่อนแล้วค่ะ มีวันธรรมดาไม่ต้องทำผม แต่งหน้า ไม่ต้องสวยตลอดเวลา ตอนมาทำงานก็หน้าสด รวบผมอย่างเดียว จริงๆเราสามารถมีความสุขกับตัวเราได้เป็นอย่างดี แต่เพียงเพราะคนรอบตัวเราเขาไม่ถูกใจเรามันก็เลยกลายมาเป็นแผลในใจของเรา สำหรับใครที่อ่านจนถึงตอนนี้ สามารถแชร์ความเห็นหรือแนะนำกันมาได้นะคะ
#เล่าเรื่องตัวเอง #ถ้าเราสวยโลกจะใจดีกับเรา #พัฒนาตัวเอง #ความมั่นใจ
เรื่องความสวยงามมักเป็นหัวข้อที่ถูกพูดถึงในสังคมไทยอย่างต่อเนื่อง และคำว่า "ถ้าเราสวยโลกจะใจดีกับเรา" ก็สะท้อนถึงความเชื่อหรือประสบการณ์ของหลายคนที่รู้สึกว่าโลกและผู้คนรอบข้างมักปฏิบัติต่อคนสวยดีกว่าแต่คนที่ไม่ได้รับการยอมรับในรูปลักษณ์ตามมาตรฐานสังคม บทความนี้ได้เล่าถึงประสบการณ์ตรงของผู้เขียนตั้งแต่ประถมจนถึงวัยทำงาน ผ่านการเติบโตและพัฒนาตัวเองในหลายด้าน ทั้งการดูแลผิวพรรณและทรงผม และผลกระทบของคำพูดหรือการเปรียบเทียบที่มีต่อความมั่นใจส่วนตัว ประสบการณ์ตั้งแต่ถูกเปรียบเทียบเรื่องผิวสีและเส้นผมจนทำให้สูญเสียความมั่นใจในช่วงวัยต้น มาตรฐานความงามในสังคมไทยมักยึดติดกับสีผิวขาวและผมตรงมากกว่า ซึ่งส่งผลให้หลายคนที่มีผิวสีแทนหรือผมหยิกได้รับการปฏิบัติหรือมองในแง่ลบ โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญกับคำพูดไม่เหมาะสมจากเพื่อนหรือผู้คนรอบข้าง ในวัยเรียนและวัยเจริญเติบโต การใส่ใจดูแลตัวเองมากขึ้นสามารถช่วยเพิ่มความมั่นใจได้บ้าง แต่การยอมรับและความรักตัวเองยังเป็นหัวใจสำคัญที่ทำให้สามารถเผชิญกับปัญหาอย่างยืนหยัด โดยเฉพาะเมื่อเจอกับการถูกเปรียบเทียบหรือคาดหวังเกินจริงจากผู้อื่นในด้านรูปลักษณ์ หรือการถูกเปลี่ยนแปลงท่าทีจากผู้คนที่เคยสนใจ นอกจากนี้ การเข้าใจว่าความสวยงามไม่ได้เป็นตัวกำหนดคุณค่าของคนแต่ละคนก็เป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้รู้สึกมีความสุขและยอมรับตัวเองได้มากขึ้น การมีวันที่ไม่ต้องแต่งสวยหรือทำผมก็ไม่ใช่เรื่องผิด เพราะสุขภาพจิตและความสุขของตัวเองสำคัญกว่าความเป็นไปตามมาตรฐานหน้าตา สำหรับใครที่กำลังเผชิญกับปัญหาเกี่ยวกับความมั่นใจหรือการเปรียบเทียบ ควรแบ่งปันความรู้สึก แลกเปลี่ยนประสบการณ์ เพื่อสร้างความเข้าใจและให้กำลังใจกันและกัน เพราะในท้ายที่สุด โลกจะใจดีกับเรามากขึ้นเมื่อเราใจดีกับตัวเองก่อนเสมอ ทั้งนี้ ความสวยงามที่แท้จริงคือความมั่นใจและความสุขใจที่เรามีในตัวเอง ไม่ใช่แค่ภาพลักษณ์ภายนอกเท่านั้น
ผมว่า คุณมีหน้าตาที่อินเตอร์มากๆเลยครับ ต่างประเทศนิ เป็นนางแบบ แฟชั่น ดูดีมีเสน่ห์แบบเฉพาะตัว หาได้ยาก เป็นความสวยแบบมีเอกลักษณ์ ดูเท่ ถ้าจะให้เห็นภาพ หนังเก่าเรื่องหนึ่ง ที่เกี่ยวกับการแข่งรถ นางเอก เป็นชาวญี่ปุ่น หน้าตา สวย เท่มากๆ มีเสหน์ เป็นโครงสร้างหน้าตาที่ดีและน่าภูมิใจมากๆครับ 🥰