ผมได้ลองนึกภาพว่าถ้าลาบก้อยไม่ใช่แค่เมนูอาหารที่เต็มไปด้วยความเผ็ดจัดและเปรี้ยวจี๊ด แต่เป็นแนวเพลงขึ้นมา มันสร้างความน่าสนใจและจินตนาการอย่างมากเลยทีเดียว เพราะลาบก้อยมีเอกลักษณ์ที่โดดเด่นในเรื่องรสชาติที่จัดจ้านและเป็นสไตล์อีสานแท้ๆ ถ้าเทียบกับดนตรี ผมคิดว่าจะเป็นแนวหมอลำอย่างไม่ต้องสงสัย หมอลำที่มีจังหวะเร็ว รวดเร็ว แฝงด้วยความหลากหลายและซับซ้อนเหมือนรสชาติของลาบก้อยที่มีความเปรี้ยวและความเผ็ดผสมผสานกันอย่างลงตัว ในแง่ของเสียงดนตรี หมอลำจะใช้เครื่องดนตรีพื้นบ้าน เช่น แคน และกลองที่มีจังหวะกระชับ ตรงนี้ผมเห็นว่าสอดคล้องกับความรู้สึกที่ได้จากการกินลาบก้อย ที่มีความจี๊ดจ๊าดและเต็มไปด้วยพลัง แต่ก็มีบางส่วนที่พูดถึงว่าอาจจะเป็นแจ๊ส เนื่องจากแจ๊สเองก็มีความซับซ้อนในการเล่นสเกลและมีส่วนของการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิด ซึ่งทำให้รสชาติของลาบก้อยมีความหลุดกรอบ ไม่จำเจเหมือนกัน จากประสบการณ์ส่วนตัว เวลาที่ผมกินลาบก้อยมักจะรู้สึกถึงความสดชื่นและบางครั้งก็รู้สึกว่าเสียงหมอลำที่ฟังเหมือนช่วยเพิ่มอรรถรสในการกินด้วยเหมือนกัน เพราะมันทำให้บรรยากาศรอบตัวมีความเคลื่อนไหวและชีวิตชีวา การผสมผสานนี้จึงทำให้ผมเชื่อว่าลาบก้อยถ้าเป็นแนวเพลงก็คงจะเป็นหมอลำที่เต็มไปด้วยสีสันและมีความจัดจ้านเหมือนกัน สรุปแล้ว การคิดว่า "ลาบก้อยเป็นแนวเพลงอะไร" นั้น ทำให้เราได้เห็นมุมมองใหม่ทั้งในเรื่องอาหารและดนตรี ที่สามารถเชื่อมโยงกันได้อย่างน่าทึ่ง และสร้างแรงบันดาลใจให้กับทั้งคนชอบกินและคนรักดนตรีได้อย่างดีเลยครับ