การเป็นคนสุรินทร์ โดยเฉพาะในพื้นที่อำเภอกาบเชิง ทำให้ชีวิตของสาวอีสานใต้คนนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในเรื่องภาษาพูด เนื่องจากบริเวณนี้เป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและภาษาพูดมาก แม้ว่าภาษาเขมรจะเป็นภาษาที่อยู่ใกล้เคียง แต่เธอกลับพูดไม่ได้นั่นแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของชุมชนและการสืบทอดทางภาษาที่เข้มแข็งของคนในพื้นที่ ภาษาส่วยที่พูดได้นิดหน่อยและภาษาลาวที่ทำได้บ้าง แสดงให้เห็นถึงการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมและการสื่อสารข้ามชุมชนในพื้นที่อีสานใต้ การเรียนรู้ภาษาท้องถิ่นเหล่านี้นอกจากช่วยในการสื่อสารแล้วยังเป็นการรักษามรดกทางวัฒนธรรมอีกด้วย ประสบการณ์จริงนี้ยังสะท้อนให้เห็นว่าความหลากหลายทางภาษาของคนอีสานมีความหมายสำคัญ ทั้งในเรื่องของการจดจำรากเหง้าและการสร้างความผูกพันระหว่างคนในชุมชน หากใครได้มีโอกาสไปเยือนสุรินทร์ โดยเฉพาะอำเภอกาบเชิง จะได้สัมผัสถึงความอบอุ่นของคนท้องถิ่น พร้อมทั้งเรียนรู้ภาษาและวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์แห่งนี้ด้วยตัวเอง