#พี่สวยแมวส้ม

เวลานึกถึงตอนเป็นเด็ก หลายคนคงนึกถึงความซน ความอยากรู้อยากเห็น และการปีนป่ายที่ดูเหมือนว่าเป็นเรื่องธรรมชาติของเด็กๆ โดยเฉพาะเด็กที่ชอบสำรวจรอบตัว ชอบปีนต้นไม้ หรือเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ เหมือนกับแมวส้มที่ขยันปีนป่ายไม่หยุด เพื่อค้นหาสิ่งใหม่ๆ รอบตัว สำหรับผมเอง ความซนและการปีนป่ายเป็นสิ่งที่ทำให้วันเด็กกลายเป็นช่วงเวลาสนุกสุดๆ ไม่ว่าจะเป็นการปีนต้นมะม่วงหลังบ้านปีนรั้ว หรือแม้แต่การปีนเก้าอี้เพื่อแอบดูอะไรบางอย่าง ความรู้สึกนั้นเป็นเหมือนการสำรวจโลกกว้างของผม แม้บางครั้งจะโดนดุ แต่ก็เป็นความทรงจำที่แสนจะมีค่าที่สุด เมื่อได้เห็นภาพหรือพูดถึงแมวส้มที่มักจะปีนป่ายโน่นนี่ ไม่ต่างจากเด็กซนเลย เหมือนกับเขาเป็นสัญลักษณ์ของความสดใสและความซุกซนที่ไม่เคยจางหาย มันทำให้ผมนึกขึ้นได้ว่า การคิดถึงความซนในวัยเด็กนั้นไม่ได้หมายความถึงแค่เรื่องเล่นซนอย่างเดียว แต่ยังเป็นการเติบโตผ่านการได้สัมผัสโลกต่างๆ รอบตัวด้วย สำหรับผู้ปกครอง สิ่งสำคัญคือการปล่อยให้เด็กๆ ได้มีโอกาสปีนป่ายและเล่นอย่างปลอดภัย เพื่อให้พวกเขาได้พัฒนากล้ามเนื้อ ความสมดุล และความกล้าหาญ โดยไม่รู้สึกถูกจำกัดหรือถูกห้ามจนเกินไป ถ้าใครยังมีภาพความทรงจำดีๆ ช่วงวัยเด็กกับการปีนป่ายและซุกซน ก็ลองหยิบความทรงจำนั้นกลับมานึกถึง และแบ่งปันความรู้สึกเหล่านั้น อาจจะเป็นการสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กๆ คนรุ่นใหม่ได้เรียนรู้ว่า การซนก็เป็นสิ่งที่ธรรมชาติและเป็นส่วนหนึ่งของความสุขในวัยเด็กเหมือนกัน