หลายคนถามเรื่อง “เพนกวินจักรพรรดิ” (Emperor Penguin) ว่าถ้าไปแอนตาร์กติกาจริง ๆ มีโอกาสเจอไหม และควรเตรียมตัวยังไง เราเลยขอเติมข้อมูลจากประสบการณ์ทริปนี้ โดยเฉพาะวันสุดท้ายของทริปที่ยังไม่อยากให้จบ—ความรู้สึกมันทั้งอิ่มเอมและเสียดายพร้อมกัน เพราะแอนตาร์กติกาเป็นที่ที่วิวขาวโพลนกับเสียงลมทำให้เวลาเดินช้าลงจริง ๆ 1) เพนกวินจักรพรรดิอยู่ตรงไหน และทำไมถึงเจอยาก เพนกวินจักรพรรดิเป็นสายพันธุ์ที่อาศัยและผสมพันธุ์บน “sea ice” (น้ำแข็งทะเล) เป็นหลัก ไม่ได้อยู่ใกล้จุดแลนด์ดิ้งยอดฮิตทุกที่เหมือนเจนทูหรือชินสแตรป ดังนั้นทัวร์ส่วนใหญ่จะ “ไม่การันตี” การพบเจอ ขึ้นกับเส้นทาง เรือ สภาพน้ำแข็ง และฤดูกาลด้วย ถ้าใครตั้งใจไปเพื่อสายพันธุ์นี้โดยเฉพาะ แนะนำให้เช็ก itinerary ว่ามีโซนที่มีรายงานการพบ Emperor Penguin บ่อย ๆ หรือมีทริปที่โฟกัสการตามหา (บางเจ้าเป็น expedition เฉพาะทาง) 2) ช่วงเวลาที่มีลุ้นเจอ โดยทั่วไปฤดูท่องเที่ยวแอนตาร์กติกาอยู่ราว พ.ย.–มี.ค. แต่จังหวะการเจอเพนกวินจักรพรรดิอาจต่างกันไปตามพื้นที่และสภาพน้ำแข็ง บางช่วงอาจเจอเป็น “ตัวหลง” ใกล้จุดที่เรือไปถึงได้ แต่ถ้าหวังเห็นคอลอนีใหญ่ ๆ มักต้องเป็นทริปที่ออกแบบมาเฉพาะ (และขึ้นกับปีนั้น ๆ มาก) 3) มารยาทเวลาเจอเพนกวิน (สำคัญมาก) - เว้นระยะ อย่าเดินตัดหน้าเส้นทางเดินของเพนกวิน และอย่าพยายามเข้าไปล้อม - ไม่ส่งเสียงดัง/ไม่ไล่ให้ขยับเพื่อเอารูป - อย่านั่ง/นอนบนหิมะในจุดที่อาจเป็นทางขึ้นลงของสัตว์ ประสบการณ์ส่วนตัวคือ ยิ่งเราอยู่นิ่ง ๆ เพนกวินยิ่งดูผ่อนคลาย บางทีเขาเดินผ่านเราเอง ทำให้ได้ช็อตธรรมชาติที่สุด 4) เทคนิคถ่ายรูปเพนกวินจักรพรรดิให้สวย - เลนส์ซูมช่วยมาก (อย่างน้อย 200mm) เพราะเราควรรักษาระยะ - ตั้งสปีดชัตเตอร์สูงหน่อยถ้าลมแรงหรือเพนกวินเดินไว - ถ่ายมุมต่ำระดับสายตาเพนกวิน ภาพจะดูมีพลังและ “อยู่ในโลกน้ำแข็ง” มากขึ้น - อย่าลืมถ่ายวิดีโอสั้น ๆ เก็บเสียงลม/เสียงน้ำแข็งแตกเบา ๆ บรรยากาศแอนตาร์กติกามันพิเศษจริง 5) แต่งตัว/อุปกรณ์ที่ทำให้วันสุดท้ายไม่พัง วันสุดท้ายหลายคนชิลล์แล้วเผลอแต่งตัวเบาลง แต่ลมที่นั่นไม่ปรานี: ใส่ base layer + mid layer + กันลมกันน้ำให้ครบ ถุงมือกันน้ำสำคัญมากเพราะหิมะเกาะแล้วเย็นจี๊ด ส่วนแบตกล้อง/มือถือควรพกสำรองและเก็บไว้ในชั้นในเสื้อให้พออุ่น สำหรับเรา “Final Chapter” ของแอนตาร์กติกาไม่ได้จบที่รูปสวย ๆ อย่างเดียว แต่มันคือความรู้สึกเล็ก ๆ ตอนยืนเงียบ ๆ มองพื้นที่ขาวสุดสายตา แล้วคิดว่าแค่ได้มีโอกาสมาเห็นโลกของเพนกวินจักรพรรดิ (แม้จะเจอยาก) ก็ถือว่าคุ้มมาก ใครมีแพลนไป ลองวางความคาดหวังแบบยืดหยุ่น แล้วปล่อยให้ธรรมชาติเป็นคนมอบเซอร์ไพรส์นะ