📚Read with Vanill EP.1 | เดนดาว NEVER DIE

เมื่อได้อ่านเดนดาว NEVER DIE ผมรู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้ไม่ใช่เพียงแค่นิยายวายธรรมดา แต่เป็นเครื่องมือที่ช่วยพาเราไปสัมผัสกับความรู้สึกและช่วงเวลาของยุค 90 ผ่านตัวละครที่มีชีวิตชีวาและเรื่องราวที่อบอุ่นใจมากขึ้น พลังของภาษาที่จิตจงกลใช้ในหนังสือ ทำให้ผมรู้สึกเหมือนได้โดนกระแทกความรู้สึกอย่างแรง และในขณะเดียวกันก็ถูกดึงดูดให้จมลึกลงไปในโลกของน้ำและวิบวับ ความฉูดฉาดและแปลกตาของถ้อยคำเหมือนการเปิดประตูให้เราเข้าไปสัมผัสชีวิตจริง ๆ ของคนรุ่นนี้ ผมชอบวิธีที่หนังสือเล่าเรื่องราวด้วยบรรยากาศชนบทและเหตุการณ์บ้านเมืองที่เป็นพื้นหลัง ทำให้ภาพความทรงจำอันเลือนรางกลับมาชัดเจนขึ้น รวมถึงการหยิบเอาเพลงดัง ๆ ของยุค 90 เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของความรู้สึก ช่วยเพิ่มความมีชีวิตชีวาและสื่อสารอารมณ์ได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น หนึ่งในประเด็นที่ผมรู้สึกสะเทือนใจอย่างที่สุด คือช่วง 30% สุดท้ายของเรื่อง เมื่อหน้ากระดาษเปล่ากลายเป็นสัญลักษณ์แทนความรู้สึกและความเจ็บปวดที่ตัวละครต้องเผชิญ การอ่านถึงจุดนี้แล้วน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว เหมือนกับว่าใจเราได้แบ่งปันความรู้สึกของพวกเขาจริง ๆ นอกจากนี้ ประโยคที่ว่า “พี่เป็นหัวใจของผมเลยนะเว้ย พี่ทำให้ผมรู้สึกว่า ผมแม่ง… ‘ก็มีชีวิตเหมือนกัน’” คือหนึ่งในถ้อยคำที่กระทบใจผมมากที่สุด มันเป็นคำพูดที่ซ่อนความจริงลึกซึ้งในความสัมพันธ์ของตัวละคร และสะท้อนถึงการยอมรับและการมีชีวิตอยู่ในแบบที่เราเป็น สำหรับใครที่ชอบอ่านนิยายวายที่มีความลึกซึ้งทั้งทางด้านอารมณ์และสังคม เดนดาว NEVER DIE คือหนึ่งในหนังสือที่ไม่ควรพลาด ด้วยเรื่องราวที่ชวนให้คิดถึงอดีต ผู้เขียนได้ทำให้ผู้อ่านอย่างผมได้ย้อนกลับไปตามความทรงจำและสัมผัสกับความรู้สึกที่แท้จริงอย่างแท้ใจ สุดท้าย หนังสือเล่มนี้ยังมีการแนะนำเพลง Bodyslam – นาฬิกาตาย ซึ่งเหมือนกับการเพิ่มอรรถรสและเสน่ห์ให้กับการอ่าน ทำให้ตอนที่อ่านเสร็จอยากเปิดเพลงฟังซ้ำไปพร้อมกับตรึกตรองเรื่องราวอีกครั้ง