Replying to @MTH "သင်္ကန်းမြင်တော့ လက်ရွံ့မိတယ်... စေတနာ နှင့် သံသရာ ကြားက စာသင်ဝိုင်း"
"စာမရရင် ရိုက်ပြီးဆုံးမမှ မှတ်မယ်" ဆိုတဲ့ ရှေးလူကြီးတွေရဲ့ စကားက မှန်ပေမယ့်... ကိုယ့်တပည့်က သင်္ကန်းဝတ် "သာကီနွယ်ဖွား ကိုရင်ငယ်" ဖြစ်နေတဲ့အခါ အရာရာက ခက်ခဲသွားတယ်။ 🥺
လူမမယ်လေးတွေမို့ ဆော့ချင်တယ်၊ စာမလုပ်ချင်ကြဘူး။ ဆရာမအနေနဲ့ စေတနာ အပြည့်နဲ့ တတ်စေချင်လွန်းလို့ ကြိမ်လုံး ကောက်ကိုင်လိုက်မိပေမယ့ ်... ဝတ်ထားတဲ့ သင်္ကန်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ လက်က အလိုလို ရွံ့သွားမိတယ်။
"ငါ့စေတနာက သူတို့အတွက် အကုသိုလ်များ ဖြစ်သွားမလား၊ သံဃာ့အနွယ်ဝင်ကို ပြစ်မှားမိသလိုများ ဖြစ်နေမလား" ဆိုတဲ့ အတွေးက ဆရာမတိုင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ ရှိနေမှာပါ။
စေတနာ ဝေဒနာ မဖြစ်ရအောင်၊ ငရဲလည်း ကင်းလွတ်အောင် ကိုရင်လေးတွေကို စာသင်တဲ့အခါ သည်းခံခြင်းတရားကို အကြီးမားဆုံး လက်နက်အဖြစ် သုံးနေရပါတယ်ရှင်။ 🙏
စာသင်ပြနေကြတဲ့ အခြား ဆရာ/ဆရာမတွေရော ဒီလို အခက်အခဲမျိုး ကြုံဖူးကြလား? မျှဝေပေးသွားကြပါဦးနော်။ 👇
