ကျွန်တော့်အတွက်လည်း လူတွေရဲ့အမြင်တွေနဲ့ခံစားချက်တွေကို ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်လို့မရတာဟာ စိတ်အပန်းဖြေဖို့ခက်ခဲတဲ့ အချိန်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့တယ်။ လူတွေက ကိုယ့်ကို မုန်းတယ်ဆိုတာကို ငါ အသိအမှတ်ပြုရင် အစဉ်အမြဲ ဝမ်းနည်းမနေတတ်ခဲ့ဘူး၊ မုန်းခြင်းနဲ့ မတူညီဘဲ လွတ်လပ်စွာ ရှင်သန်တယ်ဆိုတာကို သဘောတူခဲ့တယ်။ ငါတို့စိတ်ထဲမှာ လက်တွေ့ခံစားရတဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ခံယူပြီး၊ အဲ့ဒါကို ပြင်ဆင်ဖို့ အတွက် အမုန်းခံရဲတဲ့သတ္တိတွေကို ဖွံ့ဖြိုးတည်ဆောက်ထားရုံသာလျှင် နောက်ဆုံးမှာတော့ ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာဖြစ်သွားမယ်။ အကြောင်းပြချက်ကတော့ လူတိုင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သဘောကျမှုလိုချင်စိတ်က အလွန် အနက်ရှိုင်းပြီး အရေးကြီးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတစ်ပါးတွေကို မုန်းခြင်းကို နားလည်ပြီးလက်ခံအပ်နှံရင်, ကိုယ့်ဘ၀ရဲ့ လွတ်လပ်မှုနဲ့ အချစ်ကို ပိုမို ခံစားနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။ ဗုဒ္ဓ၏ သင်ခန်းစာအရ လူတွေဟာ ကိုယ့်ရဲ့ ခံစားချက်နဲ့ကိုယ်ပိုင် လွတ်လပ်မှုကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း၊ အခြားသူများ၏ စိတ်ခံစားမှုကို မထိန်းနိုင်ကြောင်းကို သတိပြုဖို့လိုပါတယ်။ ခင်ကိုးဖော်ရွင်များ၊ မုန်းစွဲမှု၊ ရန်လိုမှု၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ဆန့်ကျင်မှုတွေကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းနဲ့ အစား ဘယ်လို လွတ်လပ်မှုနဲ့ သက္ကရာဇ်ခံစားချက်တွေကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေနိုင်ဖို့ အဓိကပါ။ ဒီလူမှုဆက်ဆံရေးအခက်အခဲတွေမှာ လွတ်လပ်စွာ အလေးထားဒိုင်ယာလော့လုပ်ခြင်း၊ နားဆင်ခြင်းနဲ့ သဘောတူညီမှုများ ဖန်တီးခြင်းဟာ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေမယ်။ နောက်ဆုံးတွင် အမုန်းခံရဲတဲ့ သတ္တိတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခြင်းအနေဖြင့် သက်တောင့်သက်သာမှုနဲ့ တည်ငြိမ်မှုရရှိဘို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းဟာ ကိုယ့်ဘဝကိုပိုမိုပါရမီစေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။