ကျွန်တော့်အတွေ့အကြုံအရ၊ လူတွေထဲမှာတိုင်း မိတ်ဆွေကောင်းပဲ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တကယ်ချစ်တတ်ရမှာ အရမ်းရေးလို့ဖြစ်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုဟာ အရေးကြီးပြီး၊ မတည်ငြိမ်ချင်သော်လည်း အနှိပ်အတားတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ကြရပါတယ်။ သူခိုးညိုမုန်းတီးမှုနဲ့ စိတ်ကျရင်းတလွဲတွေလည်း အချိန်ကြာလာရင် ပိုအဆိုးတတ်ပါတယ်။ ဤအခါ ကျွန်တော် သင်ယူခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကတော့ မပူလောင်စေတဲ့သူတွေကို ရှောင်ရွှေ့ခြင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပထမထားခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ စိတ်ပညာအရလည်း၊ အချစ်ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ့်ကိုယ် ကရုဏာထောက်ပံ့ခြင်းမှစပြီး တခြားသူတွေကို ကရုဏာဖြန့်ချိဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ပူလောင်စေတဲ့သူတွေကို ဆက်ဆံပြီး အပျက်အတွက် ကိုယ်နာကျင်နေမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ပိုလိုက်စားတယ်ဆိုရင်၊ တကယ်တော့ မိမိစိတ်ကိုပဲ နာကျင်စေခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ကိုယ့်စိတ်ရှိရာမှာ သာယာမှုရှိဖို့ အရေးပါတယ်။ မတည်ငြိမ်မှုတွေထဲမှာ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရှာဖွေဖို့ နည်းလမ်းတွေ လေ့လာဖို့ အချိန်ယူဖို့ လိုပါတယ်။ မျှော်လင့်ချက် ပြန်ရရှိဖို့ စိတ်ကို သန့်ရှင်းချင်ပြီဆိုရင် လွှတ်ချခြင်းနည်းလမ်းတွေကို အမြဲ သတိပြုဖို့ လိုပါတယ်။ ဥပမာ - ရင်ဆိုင်နေရတဲ့သူများ ကြားကနေ လျှောက်လွှတ်ခြင်း၊ အနာဂတ်အတိတ်ကိုမစဉ်းစားခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ချစ်ခြင်းစိတ်တည်ဆောက်ခြင်းတို့ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနည်းလမ်းတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုပြီး ချစ်ရာ သို့မဟုတ် မေတ္တာရှိရာ စိတ်ခံစားမှုတစ်မျိုးဖြစ်လာစေပါတယ်။ လူတိုင်းသည် ဘဝအတွင်း စိတ်ပူပန်မှုအနည်းကနေ ပြန်လည်ဖယ်ရှားပြီး စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှု ရရှိမယ်ဆိုတာ သဘောထားပြီး ပြုလုပ်သင့်ပါတယ်။ ဒီမှာသာ ကျွန်တော်တို့ဘဝမှာ အတွက်အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ တည်ငြိမ်စေတယ်ထင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်၊ သက်တမ်းကြာလာတာနဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ ကျော်လွှားပြီး ထိပ်တိုက်နဲ့ မရောက်ဘဲ၊ မုန်းတီးခြင်းမဲ့နဲ့ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရွေးချယ်ကြပါစို့။ ဒီနည်းလမ်းက အဆိုးတွေကို တိုက်ရိုက်အောင် သင့်စိတ်ကို ကာကွယ်ပေးပါတယ်။