ကျွန်တော်တို့ မြင်တွေ့ရသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတာ မတူညီသောပုံစံဖြစ်နိုင်ပါသည်။ တစ်စိတ္တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ချစ်ခြင်းသည် အတင်းအကျပ်ဆွဲညှိထားမှုလိုမျိုး ဖြစ်လေ့ရှိသော်လည်း၊ အမှန်တရားဖြင့် ချစ်ခြင်းသည် မနှိပ်စက်ပေးခြင်း၊ လွှတ်ပေးခြင်းတို့ကို ရည်ရွယ်ပါသည်။ သင်တိုင်းက ဘယ်လိုပဲ ချစ်ကြပါစေ၊ သူတစ်ယောက်အတောအတွင်း သက်တမ်းတစ်ခုအတွက် သင်ရဲ့နှလုံးသားကိုပေးမိတာ အပြစ်မရှိပါ။ သို့သော် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကိုလည်း လေးစားမှုရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိအကန့်အသတ်နဲ့ သာယာမှုဖန်တီးရန် လွှတ်ဖို့ အသိအမြင်ရှိရမည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် သူများ၏ရွေးချယ်ခွင့်နှင့်လည်း သဟဇာတတွင် ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ လွှတ်ပေးခြင်းသည် ချစ်ခြင်း၏အလှဆုံးပုံစံတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊လူနာလေးစားမှု၊ ကိုယ်ပိုင်တန်ဖိုး နှင့် သံယောဇဉ်ကိုမမြင့်မားစေဘဲ ပေးအပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာရှိအတိုင်း အစွဲတရားခံခြင်းနှင့် ဒုက္ခခံခြင်းတို့သည် ရှောင်ကြဉ်သင့်သည့် အကျင့်ဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တကယ် ချစ်ခြင်း၏ အဓိပ္ပါယ်မှာ လွတ်လပ်စွာ သဘောထားမှပေးခြင်းဖြစ်သည်ကို ယင်းစာသားများက ထောက်ပြသည်။ ကျွန်တော်တို့ဘဝအတွင်း ချစ်ခြင်းကို လက်ခံယူရန်အတွက် တစ်ခါတစ်ရံ နာကျင်စရာရှိပေမယ့်လည်း ထိုနာကျင်မှုများသည် ကျွန်တော်တို့၏စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမိုကြီးထွားစေပြီး သံယောဇဥ်အသစ်များ ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ချစ်ခြင်းက်နဲ့လွှတ်ပေးမှုပေါင်းစပ်မှုက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်လောကကို ပိုမိုကြီးထွားစေပြီး အပြန်အလှန် ထိမ်းသိမ်းမှုနဲ့ ဆက်ဆံရေးများ ပိုမိုခိုင်မာစေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အချစ်၏အားမာန်များကို သဘောတရားနဲ့ လေးစားပြီး အချစ်ဖြန့်ဝေသည့် အရာတွေကို နားလည်လေ့လာရာမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအကြံဉာဏ်ပိုမိုကောင်းမွန်စေပြီး၊ အနာဂတ်ဆက်ဆံရေးတွေမှာ တိုးတက်မှုတွေ မြင်တွေ့ရစေမှာပါ။ ဒီလိုနဲ့ ကိုယ်တိုင်လည်း လူဆီက ထွက်သွားချင်တဲ့သူတွေကို နာကျင်ပေမယ့် လွှတ်ပေးမယ့် အကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့တွေ ကိုယ်တိုင်လည်း လူမှုရဲ့အချစ်နဲ့လွတ်မြောက်မှုတို့အကြား လွတ်လပ်စွာ ရှိနေကြတဲ့ ခံစားချက်တွေကို မှတ်ထားဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။