🌿 ဝေးသွားခြင်း၏ အေးချမ်းမှု
တပည့်လေးရေ…
တစ်ခါတလေ…
ဘဝမှာ ခွင့်လွှတ်ရခက်တဲ့ လူတွေနဲ့ ကြုံရတတ်တယ်…
ကိုယ့်ကို နာကျင်စေခဲ့တဲ့သူ…
ကိုယ့်စေတနာကို တန်ဖိုးမထားခဲ့တဲ့သူ…
ကိုယ်ငိုခဲ့ရတာကိုတောင် သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့တဲ့သူတွေ ပေါ့…
အဲ့ဒီအခါ…
“ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခွင့်လွှတ်ရမှာလဲ”
လို့ တွေးမိတတ်တယ်…
ဒါပေမဲ့ တပည့်လေးရေ…
ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုတာ…
ဖြစ်ခဲ့သမျှကို မေ့ပစ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူး…
သူလုပ်ခဲ့တာ မှန်တယ်လို့
လက်ခံလိုက်တာလည်း မဟုတ်ဘူး…
ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုတာ…
သူ့ကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ နာကျင်မှုကို
ကိုယ့်ရင်ထဲမှာ ဆက်ပြီး
သယ်မထားတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ…
တစ်ချို့လူတွေက…
သူတို့မှားခဲ့တာကို သိတောင် မသိကြဘူး…
တချို့လူတွေက…
သိရဲ့သားနဲ့ နောင်တမရကြဘူး…
အဲ့ဒီလို လူမျိုးတွေဆီက
နားလည်မှုကို သွားတောင်းနေလို့လည်း မရပါဘူးကွယ်…
တပည့်လေးရေ…
လူတိုင်းကို ခွင့်လွှတ်နိုင်တယ်…
ဒါပေမဲ့…
လူတိုင်းကို ဘဝထဲမှာ ဆက်ထားဖို့တော့ မလိုဘူး…
တစ်ခါတလေ…
ကျောခိုင်းလိုက်ခြင်းက
မုန်းလို့ မဟုတ်ဘူး…
ကိုယ့်စိတ်အေးချမ်းမှုကို ကာကွယ်လိုက်တာပါ…
တစ်ခါတလေ…
ဝေးဝေးနေလိုက်ခြင်းက
အနိုင်ယူတာ မဟုတ်ဘူး…
နောက်ထပ် ဒဏ်ရာ မရအောင်
ကိုယ့်ကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်လိုက်တာပါ…
ဒါကြောင့်…
တချို့လူတွေကို
ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါ…
ဒါပေမဲ့…
ပြန်ပြီး နာကျင်ရမယ့် တံခါးကိုတော့
ထပ်ဖွင့်မပေးလိုက်ပါနဲ့…
တပည့်လေးရေ…
မင်းရဲ့ စိတ်အေးချမ်းမှုက
ဘယ်ဆက်ဆံရေးထက်မဆို ပိုတန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာ
မမေ့ပါနဲ့နော်… 🤍🍃








































