アクションバレット&ジャーナルの後: LEUCHTTURM 191 7 📓
それは完璧な価格です。私にとって、とても若いです。私たちは両方とも描き、絵を描き、万年筆を使ってそこに貼り付けます。あなたは非常に膨らんでいますが、緩んでいません。世界に別れを告げるわけではありません。重い人には良いです
ถ้าใครกำลังหา “สมุด bullet journal ยี่ห้อไหนดี” เราว่าต้องเริ่มจากสไตล์การใช้งานของตัวเองก่อน เพราะบางคนจดอย่างเดียวกับบางคนเป็นสายตกแต่งหนักๆ (แปะตั๋ว บอร์ดดิ้งพาส ใบเสร็จ สติกเกอร์ ทำ junk journal) ความต้องการต่างกันมาก สำหรับเรา LEUCHTTURM1917 คือเล่มที่เหมาะกับคน “มือหนัก” จริงๆ เพราะใช้งานแล้วเล่มป่อง/อ้วนตุบตับจากการแปะของเยอะๆ แต่สันยังไหว ไม่หลุดง่าย เวลาเปิดใช้งานรายวันก็ไม่รู้สึกว่ากระดาษยวบจนท้อ เหมาะกับคนที่ทำทั้งไดอารี่ท่องเที่ยวและแพลนเนอร์ในเล่มเดียว เช่น ทำปฏิทินรายเดือน + habit tracker (ตารางติดตามนิสัย) แล้วคั่นแท็บสีๆ ไว้หาหัวข้อเร็วขึ้น เวลาเลือก “สมุด bullet journal” เราแนะนำเช็กลิสต์ง่ายๆ แบบนี้: 1) กระดาษกับปากกาที่ใช้: ถ้าใช้ fountain pen หรือหมึกฉ่ำ ให้ลองเทสต์เรื่องซึม/ทะลุ (ghosting/bleed) ก่อน ถ้าทะลุง่ายจะหงุดหงิดมาก โดยเฉพาะหน้าที่ต้องวาด/ระบายสี 2) การกางสมุด (lay-flat): ถ้าเล่มกางได้แบน จะเขียนตาราง ติดสติกเกอร์ หรือแปะรูปได้สบาย ไม่ปวดมือ 3) ความทนของปกและสัน: สายพกไปข้างนอกบ่อย เล่มจะ “สะบักสะบอม” ไวมาก ควรดูความแข็งแรงของปก มุมเล่ม และสันกาว/เย็บ 4) จุด/ตาราง: สาย BuJo ส่วนใหญ่ชอบ dotted เพราะทำกริดเองง่าย แต่ถ้าเน้นจดเร็ว อาจชอบเส้นบรรทัดมากกว่า คำว่า “สะบักสะบอม” แปลว่าอะไร? คำนี้ใช้เวลาของหรือคนอยู่ในสภาพยับเยิน เหนื่อยล้า หรือผ่านการใช้งานหนักมาจนดูโทรมๆ เช่น “สมุดเล่มนี้สะบักสะบอมมาก แต่ยังใช้ได้อยู่” ซึ่งเข้ากับฟีลสมุดที่ผ่านทั้งทริป ทั้งการตกแต่งแน่นๆ เลย ทริคเล็กๆ ถ้ากลัวเล่มป่องเร็ว: แยกของแปะหนาๆ (เช่น ตั๋วแข็ง/การ์ด) ไปไว้เป็นกระเป๋าหลังเล่มหรือซองแยก แล้วค่อยแปะแค่ส่วนที่จำเป็น จะทำให้สมุดยังปิดสนิทและสันไม่รับภาระหนักเกินไป
