อานาปานสติเหตุให้สติปัฏฐาฏ๔โพชฌงค์๗วิชชาวิมุตติบริบูรณ์(๒)(5/9)

จากประสบการณ์ที่ได้ปฏิบัติธรรมเจริญอานาปานสติ พบว่าการตั้งมั่นในลมหายใจอย่างมีสติไม่เพียงแต่ช่วยให้จิตนิ่งสงบเท่านั้น แต่ยังเป็นจุดเริ่มต้นที่ช่วยให้เกิดสติปัฏฐาน 4 อย่างลึกซึ้ง ได้แก่ กายานุปัสสนา เวทนานุปัสสนา จิตตานุปัสสนา และธรรมานุปัสสนา การมีสติในแต่ละลมหายใจช่วยให้รู้ทันทุกข์สุขที่เกิดขึ้นกับกายและใจทันที ซึ่งการเจริญสติในลักษณะนี้ยังสัมพันธ์กับการพัฒนาของโพชฌงค์ 7 อย่างครบถ้วน โดยเฉพาะการเกิดปีติ ความสุข ความตั้งมั่นของจิต จนกระทั่งถึงการบรรลุวิชชาและวิมุตติบริบูรณ์ เห็นได้จากคำอธิบายในพระไตรปิฎกที่กล่าวถึงภิกษุผู้มีความเพียรในการเจริญโพชฌงค์ทั้งเจ็ดจนถึงความเต็มที่ สภาพกายและจิตก็รํางับ มีความสุขอย่างสงบเรียบร้อย ทั้งนี้เป็นผลมาจากการเจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์ และสมาธิสัมโพชฌงค์ที่ตั้งมั่นเต็มที่ ในประสบการณ์ส่วนตัว เมื่อจิตเริ่มมั่นคงสม่ำเสมอจากการเจริญอานาปานสติ จะพบว่าสติไม่ลืมหลง สามารถตั้งอยู่ในปัจจุบันได้อย่างแท้จริง โดยเฉพาะในช่วงที่เกิดเวทนา ความรู้สึกต่าง ๆ ก็จะถูกพิจารณาอย่างมีสติ ไม่หลงไปกับอารมณ์ อาการโทมนัสหรืออภิชฌาก็ลดลง ส่งผลให้เกิดความสงบและปลอดโปร่งใจอย่างยาวนาน ดังนั้น การฝึกฝนอานาปานสติอย่างจริงจังจึงเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดความก้าวหน้าในธรรมะ ทั้งในเรื่องของการรู้เท่าทันกาย จิต และธรรมะต่าง ๆ และช่วยให้เกิดการปล่อยวางกิเลสได้อย่างแท้จริง เหมาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ตั้งใจปฏิบัติธรรมเพื่อความบริบูรณ์แห่งวิชชาและวิมุตติ