There is suffering because of the extinction of pleasure.

ในประสบการณ์ของผม การเข้าใจและปฏิบัติตามหลักแห่ง 'ความดับทุกข์มี เพราะความดับไปแห่งความเพลิน' ตามที่กล่าวไว้ในพุทธวจน ได้เปลี่ยนแปลงวิธีคิดและความรู้สึกต่อสิ่งรอบตัวอย่างมาก เมื่อเราเรียนรู้ที่จะไม่เพลิดเพลินหรือหลงใหลในสิ่งกระทบทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นรูป เสียง กลิ่น รส หรือโผฏฐัพพะ (สัมผัสทางกาย) ซึ่งปกติจะดึงดูดใจเราโดยไม่รู้ตัว นั่นทำให้จิตใจเริ่มมีความเบาและคลายจากความเครียด ความทุกข์ก็ลดน้อยลงตามไปด้วย ผมพบว่าการทำสมาธิและเจริญสติ จะช่วยให้เราเห็นความจริงว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงธรรมารมณ์ที่มาลวงตาจิตใจ ไม่ได้เป็นของถาวรหรือสิ่งที่ต้องแสวงหาอย่างไม่สิ้นสุด การปล่อยวางจากความเพลินเหล่านี้ คือกุญแจสำคัญที่จะทำให้ทุกข์ดับไปได้จริง ๆ อีกทั้งในชีวิตประจำวัน ผมพยายามฝึกที่จะไม่เมาหมกมัวเมาจดจ่อกับอารมณ์หรือวัตถุใดวัตถุหนึ่งจนเกินไป เช่น การไม่ยึดติดกับความสุขชั่วคราวจากของกินหรือความบันเทิงต่าง ๆ เมื่อทำได้แล้วก็จะรู้สึกปลอดโปร่งและมีความสุขที่แท้จริงเกิดขึ้นภายใน โดยสรุป การเข้าใจความหมายของนันทิ (ความเพลิน) และการดับความเพลินเหล่านี้ด้วยการไม่หลงใหลในอารมณ์และสิ่งที่มากระทบ เป็นแนวทางที่ชัดเจนและตรงไปตรงมาในการดับทุกข์ จึงแนะนำให้ผู้ที่สนใจศึกษาและปฏิบัติธรรมที่เกี่ยวข้องอย่างจริงจัง เพื่อพบกับความสงบในจิตและชีวิตที่ไกลจากทุกข์อย่างแท้จริง