17.) วาจาของสะใภ้ใหม่

ในธรรมวินัยของพระพุทธเจ้าที่กล่าวถึง "วาจาของสะใภ้ใหม่" เป็นการเปรียบเทียบหญิงที่เพิ่งเข้ามาในบ้านใหม่ โดยมีความเขินอายและเกรงกลัวกับแม่ผัว พ่อผัว สามี หรือแม้กระทั่งคนใช้ และแม้แต่ในชุมชนสงฆ์ที่ผู้บวชใหม่ยังมีจิตใจเกรงกลัว ความเขินอายเหล่านี้เป็นเพียงในระยะแรกเท่านั้น หลังจากที่คุ้นเคยกันแล้ว ก็อาจทำให้เกิดความไม่เคารพ หรือแสดงอาการที่ไม่สุภาพได้เหมือนเช่นสะใภ้ใหม่ที่เมื่อคุ้นเคยกับคนในบ้านแล้วอาจพูดจาอย่างไม่เกรงใจ จากประสบการณ์ส่วนตัว การเข้าใจความหมายของคำเปรียบเทียบนี้ช่วยให้เราเห็นถึงความสำคัญของ "โอตตัปปะ" หรือความละอายและความเกรงกลัวที่เป็นพื้นฐานของความประพฤติที่ดี ไม่ว่าจะในชีวิตครอบครัวหรือในชุมชนก็ตาม เช่น เมื่อเรามีโอกาสได้เริ่มต้นใหม่ในสถานที่ใดก็ตาม เรามักจะมีความเกรงใจและระมัดระวังตนเองในระยะแรกก่อน อย่างไรก็ตาม ธรรมวินัยยังได้สอนให้เราฝึกหัดความเป็นเสมอกัน ไม่ยึดติดกับความเคยชินหรืออำนาจใด ๆ เช่นเดียวกับการอยู่ร่วมกับผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นลูกสะใภ้ใหม่หรือสมาชิกใหม่ในชุมชน จึงต้องรู้จักปรับตัว ฝึกฝนจิตใจให้อ่อนน้อม และไม่แสดงอาการถือตัวหรือเหยียดหยาม เรื่องนี้สะท้อนความสัมพันธ์ในชีวิตจริงที่ต้องใช้ความเข้าใจและความอดทนในการอยู่ร่วมกัน รวมถึงช่วยให้เราใส่ใจในการพัฒนาจิตใจของตนเองโดยไม่ประมาท และเห็นคุณค่าในความรู้สึกของผู้อื่น เหมือนดังที่คำสอนพุทธวจนได้ให้ข้อคิดผ่านคำเปรียบนี้อย่างลึกซึ้ง