29.) Useless matriculation.

จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยเห็นหลายคนบวชด้วยเจตนาที่ไม่ชัดเจนหรือเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาในชีวิต เช่น หนีหนี้ หนีราชทัณฑ์ หรือเพื่อรับการยกย่องทางสังคม แต่สิ่งเหล่านี้ทำให้การบวชกลายเป็นเรื่องไร้ประโยชน์ เพราะไม่ได้มีจุดมุ่งหมายที่แท้จริงในการพัฒนาจิตใจ ในพุทธวจนได้กล่าวถึง "การบวชที่ไร้ประโยชน์" ซึ่งหมายถึงการบวชโดยไม่มีความตั้งใจที่จะละกิเลส และไม่มีกำลังใจที่จะทำความเข้าใจและปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า คนเหล่านี้อาจมีจิตใจที่เต็มไปด้วยราคะ โทสะ หรืออุปาทาน ซึ่งจะขัดขวางการเจริญขึ้นทางจิตใจ จากการศึกษาคำสอนและการปฏิบัติจริง ผมพบว่าการบวชที่มีคุณค่า ต้องมาพร้อมกับความตั้งใจที่ชัดเจน เช่น การฝึกจิต ฝึกสติ สละกิเลส และทำความเข้าใจในธรรมะอย่างลึกซึ้ง เพื่อจะได้บรรลุความสุขที่แท้จริงและพ้นทุกข์ตามหลักธรรมคำสอน นอกจากนี้ การบวชที่มีความรู้และความเข้าใจในธรรมพิธี รวมถึงการปฏิบัติอย่างจริงจัง จะช่วยให้ผู้บวชและผู้ที่อยู่รอบข้างได้รับประโยชน์อย่างแท้จริง ไม่ใช่แค่การถือศีลหรือทำพิธีกรรมเท่านั้น แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงทางจิตใจที่นำไปสู่ความสงบและสว่างแจ้งในชีวิต ดังนั้น การบวชที่ไร้ประโยชน์จึงไม่ใช่แค่การเป็นพระภิกษุหรือสามเณรเท่านั้น แต่คือการขาดกำลังใจและความตั้งใจอันแท้จริงในการเดินบนหนทางธรรม ซึ่งถ้าหากเราเข้าใจและทบทวนแก่นแท้ของการบวชอย่างลึกซึ้ง จะช่วยป้องกันไม่ให้เราหลงทางและสามารถเห็นค่าที่แท้จริงของการบวชได้อย่างชัดเจน