จากประสบการณ์ส่วนตัวของหลายครอบครัว ปู่ย่าตายายมีบทบาทสำคัญในการเลี้ยงหลาน โดยเฉพาะในสังคมไทยที่ครอบครัวขยายยังคงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิด การเลี้ยงดูจากปู่ย่าตายายมีผลโดยตรงต่อพฤติกรรมและทัศนคติของเด็กมากถึง 90% อย่างที่กล่าวไว้ในข้อความ "ส่วนมากเด็ก90%เสียคน เพราะปู่ย่าตายาย" ซึ่งอาจหมายถึงว่าความผิดพลาดหรือปัญหาทางพฤติกรรมมักเกิดขึ้นจากการเลี้ยงดูที่ไม่เหมาะสมจากผู้ใหญ่รุ่นก่อน สิ่งที่พบได้บ่อยคือ ปู่ย่าตายายบางท่านอาจตามใจหลานมากเกินไป อนุญาตในสิ่งที่พ่อแม่ไม่เห็นด้วย ส่งผลให้เด็กเกิดความสับสนเกี่ยวกับขอบเขตและกฎระเบียบ หรือบางกรณีอาจมีวิธีการเลี้ยงดูที่ล้าสมัยและขัดแย้งกับยุคสมัยปัจจุบัน สิ่งเหล่านี้ล้วนมีผลต่อการพัฒนาทางอารมณ์และสังคมของเด็ก เพื่อป้องกันปัญหานี้ ควรมีการสื่อสารที่ดีระหว่างพ่อแม่และปู่ย่าตายาย เพื่อสร้างความเข้าใจและกำหนดขอบเขตให้ชัดเจนในการเลี้ยงดูเด็ก ใช้การโน้มน้าวและอธิบายถึงเหตุผลในการเลี้ยงดูลูกหลานอย่างถูกต้อง และสร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความรักความเข้าใจ โดยส่วนตัว พบว่าเมื่อครอบครัวรู้จักแบ่งบทบาทกันอย่างเหมาะสม และทุกฝ่ายมีความอดทนและรับฟังต่อกัน เด็กจะเติบโตอย่างมีความสุขและมั่นคงทางอารมณ์มากขึ้น จึงอยากให้ผู้ปกครองและผู้สูงอายุในบ้านร่วมมือกันสร้างแนวทางเลี้ยงดูที่ตอบสนองความต้องการและพัฒนาการของเด็กในแต่ละยุคให้เหมาะสมที่สุด