เรื่องเล่าที่ 2 ของแอดมินฟอง เพื่อนไง…ให้ทำไงล่ะ
หลังจากอกหักจากเจษไม่นาน
ฟองสอบเข้าเรียนสถาปัตย์ในชั้นปวส.ที่วิทยาลัยเดิมไม่ติด
คุณพ่อคุณแม่เลยส่งไปเรียนที่วิทยาลัยเอกชน
แต่ฟองรู้สึกว่าการเรียนตอนนั้นและหลักสูตรไม่ค่อยมีคุณภาพ
เพื่อนๆในชั้นเรียนก็โดดเรียนกันทุกวัน และฟองก็เริ่มเกเรค่ะ...
อาจจะเพราะรู้สึกอึดอัดกับชีวิตและฮอโมนวัยหนุ่มด้วย...อิอิ
ผลการเรียนแย่มากในเทอมแรก ...
พ่อกับแม่เลยขอให้ตั้งใจเรียนมากกว่านี้ค่ะ
แต่ฟองไม่อินเลย บอกความจริงไป ขอหยุดเรียน จะสอบเอนทรานซ์เข้ามหาลัยอื่น
แต่เหมือนเดิม ... คุณแม่บล็อก
(แม้จะบอกว่าจะหาเงินเรียนเองก็ไม่ยอมจนบังคับว่าต้องสอบวิทยาลัยเดิมให้ติด...ไม่งั้นจะให้ไปทำงานโรงงาน)
ก็ว่างมา 1 เทอมนะ เลยมีเวลาเตรียมสอบเข้าที่วิทยาลัยเดิม (สถาบันของรัฐ) และแน่นอนค่ะว่า…สอบติด
แต่ทว่า...เจษก็โดนรีไทร์จากมหาวิทยาลัยด้วยค่ะ
(ติดกีกี้เกินไป...ตามที่แม่เจษบอก)
ทำให้ซิ่วมาสอบเข้าเรียนวิทยาลัยเดิมด้วยกันอีกครั้ง ... แต่คราวนี้ฟองไม่หวังแล้วกับเจษ
(แต่คณะเขาและคณะฟองเป็นคู่แข่งเรื่องกีฬาบาสค่ะ...แข่งกันบ่อยๆ)
หลังจากเปิดเทอม...ฟองก็เจอเพื่อนใหม่และรุ่นน้อง
พอเรียนปวส.ฟองสนุกกับการเรียนมากๆค่ะ รู้สึกสนุกกว่า ปวช.มากๆเลย
การเรียนมักจะมีโปรเจคให้เราทำหลายโปรเจคค่ะ โปรเจค เดี่ยวและกลุ่ม
ซึ่งงานกลุ่มนี่แหล่ะค่ะ ที่ทำให้เกิดประเด็น
มันเป็นงานคู่ ... ฟองได้คู่กับเพื่อนคนนึง ชื่อ "พจน์"
เขาเป็นหนุ่มตี๋ ตาหยี นักฟุตบอล กล้ามที่น่องขานี่คือ เบ้อเริ่ม แถมซิกแพคนั่น กร้าวใจสุดๆ
ไอ้หมอเนี่ย เขาเช่าหออยู่ค่ะ
เวลาทำงานด้วยกันนี่คือ ไม่มีสมาธิเลย
(ชอบถอดเสื้อ ใส่แต่บ๊อกเซอร์อ่ะ...แล้วหุ่นนี่นะ...)
บางทีงานโปรเจคเราก็ทำกันดึกดื่น (เพราะชอบดองด้วยแหล่ะ)
ทำให้ฟองต้องนอนที่ห้องเขาบ่อยๆ (แอบมองมันจริงๆนะ…ยอมรับ)
บางทีนะ เขาก็ชอบพูดให้เราคิดอะไรแปลกๆ เช่น หน้ามึงก็หล่อดีนะไอ้ฟอง... (เออ แล้วไงต่อ?)
มันเองก็หน้าตาดีนะ ตี๋ ขาว หล่อ หุ่นดี เป็นนักบอล
บางคืน มันก็เผลอมานอนกอดฟองอ่ะ ทำเอาหัวใจเตลิดไปเลยแต่...ไม่เคยล้ำเส้นกันนะ
เหมือนเดิมค่ะ ผช.แท้กับ ผช.(มั้ง) อยู่ใกล้ชิดกัน มันต้องมีคนนึงแหล่ะที่…แอบชอบกัน
(ถ้าคิดว่าทำไมชอบรักเพื่อน เพื่อนสนิทฟองมีนะ ไม่ได้รักกันแบบนั้น พจน์กับเจษ นี่คือไม่ได้สนิทแบบเพื่อน...ไม่งงนะ)
จนมาวันนึง พจน์มันไปซื้อของมาตัดโมเดลกับฟอง
และวันนั้นแหล่ะ…ที่ฟองใจสลายแบบทำอะไรไม่ไ ด้อีกครั้ง
วันนั้นบังเอิญเจอเพื่อนผู้หญิงสมัยเรียน ม.ต้นของฟอง ชื่อ มิ้ลค์
และด้วยความที่ มิ้ลค์เขาเป็นคนสวย เอกซ์ เซกส์ บึ้ม มันเลยทำให้ พจน์ มันตกหลุมรักทันทีเลย ...
แถม ยัยมิ้ลค์ก็มีใจด้วยนะ และ อิอิ (😭) ไม่นานสองคนก็คบกัน
(ปัจจุบัน เขาแต่งงานกัน มีลูกทำธุรกิจร่ำรวยไปแล้ว)
ฟอง...อกหัก เหมือนเดิม
จากนั้นก็ไม่มองความรักอีกเลยจน เรียนปริญญาตรีค่ะ
เรื่องเล่าของลุงคนนึงที่มีหัวใจนะคะ … ทำให้ใครลำบากใจก็ขออภัยด้วยละกัน
ในวัยเรียนเป็นช่วงเวลาที่หลายคนต้องเผชิญทั้งความท้าทายเรื่องการเรียนและเรื่องความรักที่ซับซ้อน โดยเฉพาะความสัมพันธ์กับเพื่อนสนิทที่อาจพัฒนาได้หลายทาง และในกรณีของฟองเอง เรื่องราวเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงความอึดอัดและสับสนในหัวใจที่หลายคนอาจผ่านเหมือนกัน จากการที่ฟองต้องย้ายสถาบันและพบว่าหลักสูตรไม่ตอบโจทย์ ทำให้ความรู้สึกไม่มั่นคงด้านอนาคตยิ่งเพิ่มมากขึ้น และยังได้รับแรงกดดันจากครอบครัวที่คาดหวังให้ประสบความสำเร็จด้านการศึกษาด้วย การที่เพื่อนและตัวเองโดดเรียนบ่อยครั้ง พร้อมกับสภาวะฮอร์โมนวัยรุ่นที่กำลังเปลี่ยนแปลงล้วนเป็นปัจจัยที่ทำให้ฟองเรียนไม่จบสมบูรณ์เท่าที่ต้องการ ความสัมพันธ์กับ "พจน์" เพื่อนร่วมโปรเจคที่นอกจากจะเป็นนักฟุตบอลหุ่นดีแล้วยังมีความใกล้ชิดในสถานการณ์ที่ต้องทำงานกลุ่มอย่างใกล้ชิดนั้น สะท้อนภาพของการแอบรักเพื่อนที่บางครั้งไม่ได้เปิดเผยออกมา แต่ส่งผลต่ออารมณ์และหัวใจอย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะเมื่อความหวังนั้นต้องพังทลายจากการที่พจน์เลือกเดินไปกับมิ้ลค์ แฟนเก่าสมัยมัธยมของฟอง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความรักนั้นไม่ได้ง่ายและต้องมีการเรียนรู้ที่จะปล่อยวางในบางครั้ง ประสบการณ์เช่นนี้สอนให้รู้ว่าการมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อเพื่อนนั้นสำคัญมาก ทั้งในเรื่องของการให้เกียรติและการยอมรับความจริง แม้จะไม่เป็นอย่างหวังก็ตาม นอกจากนี้ความสำเร็จด้านการศึกษาหรือด้านกีฬาไม่ใช่สิ่งที่กำหนดคุณค่าของตัวเราทั้งหมด แต่คือการที่เราไม่ยอมแพ้และพยายามสร้างอนาคตใหม่ให้กับตัวเองหลังจากทุกอุปสรรคนั้นสำคัญกว่า เรื่องเล่านี้ยังสะท้อนคำว่า "เขตแดนที่ก้าวข้ามไม่ได้" ซึ่งเป็นขอบเขตของหัวใจที่มักจะมีข้อจำกัด เมื่อเผชิญกับความรักที่เจ็บปวด สิ่งที่สำคัญคือการเรียนรู้ที่จะรักและดูแลตัวเองด้านจิตใจ พร้อมทั้งเปิดใจรับประสบการณ์ใหม่ๆ ในชีวิต ซึ่งจะช่วยให้เราเข้มแข็งและเติบโตขึ้นจากอดีตความผิดหวังนั้นได้อย่างแท้จริง สำหรับใครที่กำลังเผชิญกับความรักที่ซับซ้อนหรือปัญหาในวัยเรียนขอให้รู้ว่าไม่ใช่เรื่องผิดปกติ และที่สำคัญ คือการมองหาเพื่อนและคนที่เราสามารถแชร์ความรู้สึกด้วยอย่างจริงใจจะช่วยให้เราผ่านช่วงเวลานั้นไปได้อย่างพ้นภัยและมีความสุขในที่สุด
