📗Green Book - Music, Freedom and Equity
This weekend, who's looking for movies, VybeX brings everyone to know Green Book movies 📗🎞️ - because "music" is an expression of freedom and equality. ✨
Green Book - A movie based on the true story of "Don Shirley," a pianist who won't let anyone limit
The picture recalls, "Black people will have to play the same kind of music." 🎺
Despite the fact that the movie was born after the abolition era, this black pianist, Dr. Don Shirley, continued to experience abuse and inequality throughout his tour.
💗, an impressive and echoing scene of musical equality, when Dr. Shirley was on stage, everyone stopped listening with admiration, showing that music gave him a space free from being judged by race and color.
🍻 Another scene that is discussed today is a jazz bar scene that shows that although the world is full of borders and freedom restrictions, the sound of music is really boundless.
August 23 is the International Day of Slavery and Abolition. The Green Book is a movie of music lovers and a movie that will show everyone the importance of
Equality and freedom go hand in hand. 🍀
Anyone have any movies that are both fun and hilarious like this again. Comment, tell me. 💬
หลังดู Green Book จบ เราค้างอยู่กับภาพของ Dr. Don Shirley มาก ๆ เลยลองไปเสิร์ชคำว่า “don shirley portrait” ดู ปรากฏว่าพอร์เทรตหลายภาพเล่าเรื่องได้มากกว่าที่คิด ไม่ใช่แค่ภาพคนดัง แต่เป็นภาพของนักเปียโนผิวดำที่ยืนอยู่ท่ามกลางยุคที่ความไม่เท่าเทียมยังฝังลึก และยังยืนยันความเป็นตัวเองผ่านดนตรี สิ่งที่สังเกตได้จาก Don Shirley portrait หลาย ๆ แบบคือ “ความนิ่งและความภูมิฐาน” ไม่ว่าจะเป็นภาพขาวดำที่เขานั่งตรง ๆ มองกล้อง หรือภาพที่อยู่กับเครื่องดนตรีอย่างเปียโน (บางภาพมีเครื่องดนตรีอื่นประกอบด้วย) แววตาจะให้ความรู้สึกมั่นคง คล้าย ๆ กับในหนังที่เขาไม่ยอมให้ใครตีกรอบว่า “คนผิวสีควรเล่นดนตรีแบบไหน” ภาพพอร์เทรตเลยเหมือนเป็นการประกาศตัวตนเงียบ ๆ ว่าเขาคือศิลปินที่เลือกเส้นทางของตัวเอง ถ้าใครกำลังหา Don Shirley portrait เพื่อใช้เป็นเรฟ (เช่น ทำรายงานหนัง ทำโปสเตอร์สรุป หรือแชร์รีวิว) เราแนะนำให้ลองเลือกภาพที่ “สื่อธีมของเรื่อง” มากกว่าภาพที่สวยอย่างเดียว เช่น - ภาพเขานั่งกับเปียโน/บนเวที: จะเชื่อมกับประเด็นที่ดนตรีสร้างพื้นที่ปลอดจากการตัดสินเรื่องเชื้อชาติ - ภาพพอร์เทรตขาวดำระยะใกล้: จะให้ความรู้สึกจริงจัง สุขุม และสะท้อนแรงกดทับในยุคนั้น - ภาพที่มีบรรยากาศแจ๊ส/คลับ: จะโยงกับฉากบาร์แจ๊สในหนังที่ชวนคิดเรื่อง “พรมแดนในสังคม” กับ “ความไร้ขอบเขตของเสียงเพลง” อีกอย่างที่เราชอบทำคือดู “องค์ประกอบ” ในพอร์เทรต แล้วกลับไปเทียบกับซีนในหนัง เช่น เสื้อผ้าที่เนี้ยบ ท่าทางที่สำรวม หรือการจัดวางเขาให้อยู่คู่กับเครื่องดนตรี มันทำให้เห็นว่าเรื่องเล่าเกี่ยวกับเสรีภาพไม่ได้อยู่แค่บทพูด แต่อยู่ในภาพจำด้วย สุดท้าย ถ้าใครเสิร์ช don shirley portrait เพราะอยากรู้ว่าเขาเป็นใครจริง ๆ หลังเครดิตจบ เราว่าการได้เห็นภาพถ่าย/พอร์เทรตของเขาช่วยต่ออารมณ์จากหนังได้ดีมาก เหมือนได้ย้ำกับตัวเองว่า เรื่องนี้มีอยู่จริง และ “ความเท่าเทียม” ที่หนังพูดถึงก็ยังเป็นเรื่องที่เราควรถามหาต่อไปในโลกจริงเหมือนกัน