จากประสบการณ์ส่วนตัว การได้เรียนรู้และปฏิบัติตามธรรมะให้เข้าถึงแก่นจริง ๆ ช่วยให้จิตใจสงบและมีความสุขมากขึ้น เมื่อเรารักษาศีลและมีเมตตาต่อกัน ความเครียดและความขัดแย้งในชีวิตประจำวันลดน้อยลง รวมถึงความสัมพันธ์กับคนรอบข้างก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ในมุมมองของผม ธรรมะไม่ได้หมายถึงการเคร่งครัดทางศาสนาอย่างเดียว แต่หมายถึงการมีสติรู้จักพิจารณาตนเองอยู่เสมอ เช่น การไม่เบียดเบียนผู้อื่น ไม่โลภ ไม่โกรธ และฝึกใจให้อ่อนน้อมถ่อมตน ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะช่วยป้องกันไม่ให้เพลิงกิเลสที่กล่าวถึงในบทความลุกลามจนทำลายโลกและความสงบภายในใจลง ธรรมชาติรอบตัวเราถือเป็นภาพสะท้อนของสภาพจิตใจ หากคนเรามีความเมตตาและรักษาศีล ธรรมชาติที่เคยสงบสุขก็จะค่อย ๆ ฟื้นคืนเหมือนกัน ผมมักจะเห็นว่าชุมชนที่รักษาศีลธรรมและธรรมะอย่างจริงจัง มักจะมีความสงบและความสัมพันธ์ที่ดีภายในชุมชน ส่งผลดีต่อสิ่งแวดล้อมรอบตัวอย่างชัดเจน สุดท้ายนี้ ผมอยากเชิญชวนทุกคนไม่ว่าจะอยู่ในวัยหรือสถานการณ์ใด ให้หันมาทบทวนตัวเองและเติมบุญ รักษาศีลเพื่อสร้างสังคมและโลกที่ดีกว่า เริ่มต้นง่ายๆ จากความเมตตาต่อผู้อื่น และการปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน เพราะธรรมะคือหนทางเดียวที่แท้จริงที่จะช่วยให้โลกและใจเรากลับมาร่มเย็นอีกครั้งก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินแก้