จากประสบการณ์ส่วนตัว การให้เวลาห่างกันบ้างในความสัมพันธ์ถือเป็นเรื่องสำคัญมาก บางครั้งการเผชิญหน้าหรือการสื่อสารต่อเนื่องในช่วงที่ทั้งสองฝ่ายกำลังเจ็บปวด อาจทำให้ความรู้สึกแย่ลงได้ การเลือกที่จะไม่โทรหรือไม่พูดคุยชั่วคราว ไม่ได้หมายความว่าคุณไม่ใส่ใจ หรือไม่รักกัน แต่มักจะเป็นการให้โอกาสตัวเองและอีกฝ่ายได้คลายความรู้สึกเครียด และทบทวนสถานการณ์อย่างใจเย็น การพักใจแบบนี้ถือเป็นการใส่ใจซึ่งกันและกันอย่างลึกซึ้ง เพราะจะช่วยให้เมื่อกลับมาพูดคุยกันใหม่ เราจะสามารถคุยกันด้วยจิตใจที่สงบขึ้นและเข้าใจความรู้สึกของกันและกันได้ดียิ่งขึ้น แนะนำให้ใช้ช่วงเวลาห่างกันนี้ทำกิจกรรมที่ช่วยผ่อนคลายใจ เช่น ออกกำลังกาย ทำสมาธิ หรือพบปะเพื่อนฝูงเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ นอกจากนี้การเขียนบันทึกความรู้สึกลงในสมุดหรือลงในแอปโน้ตบนมือถือ ก็ช่วยให้เราระบายความรู้สึกได้โดยไม่ทำร้ายใคร โดยรวมแล้ว การให้ระยะห่างไม่ใช่การสิ้นสุด แต่เป็นช่วงเวลาที่มีคุณค่าต่อการฟื้นฟูความสัมพันธ์ให้ยั่งยืนมากขึ้น เราอาจจะพบว่าความรักนั้นไม่ได้หมดไป แค่ต้องการเวลาและพื้นที่ในการรักษาตัวเองและกันและกันเท่านั้น